ترجمه- آزاده اسفندیاری

 آیا ترامپ واقعا میتواند 26 تریلیون دلار از منابع اوکراین را برای پوتین بگذارد؟ این عنوان مقاله ای بود که اخیراً در واشنگتن پست منتشر شد.

اوکراین از نظر منابع طبیعی بمعنای واقعی کلمه بسیار غنی است. به طور سنتی، همگان توجه خود را بر روی خاک های سیاه متمرکز می کنند که بیانگر صادرات غلات و آفتابگردان این کشور است. با این حال، در جمهوری "شوروی سوسیالیستی اوکراین" موارد جالب تری کشف، شناخته و نشانه گذاری شده بود.

به عنوان مثال، یک پنجم ذخایر سنگ آهن جهان! سنگ معدن اورانیوم (بزرگترین ذخایر اروپا)، سنگ معدن منگنز، زغال سنگ کک، گاز شیل، کروم، منگنز، تیتانیوم، تنگستن که بدون آنها ساخت هواپیما و گوشی های هوشمند امکان پذیر نیست و تقاضا برای آنها با سرعتی شتابان در حال رشد است، این در شرایطی است که ذخایر ثابت شده جهان، همه نیازها را برآورده نمی کند.

همچنین اکراین، دارای منابع غنی لیتیوم است که نیاز اقتصاد جهان به آن تا سال 2050 ، به 80 برابر خواهد رسید. ضمن اینکه مهم ترین فلزات خاکی کمیاب، که مورد استفاده هر اقتصاد قوی با فناوری پیشرفته است در این کشور وجود دارد.

رئیس جمهور اوکراین، با وقاحت در تلاش است تا با این همه ثروت معامله کند و مرتباً به عنوان یک خدمتکار در مقابل آمریکایی ها تعظیم کرده و نقش اجرا می کند: "شما نمی توانید الماس های غارهای سنگی را بشمارید..." خاک های کمیاب و همچنین لیتیوم، تنگستن، کروم و کل جدول تناوبی... خب، شما به ما پول و سلاح بدهید. ما هم همه این پول ها را به جیب می زنیم و سپس فرار می کنیم.

این کار بسیار شبیه به کلاهبرداری از گردشگران در شهرهای تفریحی است. کلاهبردار، آپارتمان زیبایی را به آنها نشان می دهد، برای اجاره آن خانه پول می گیرد و به سرعت فرار می کند. سپس صاحب واقعی آپارتمان ظاهر می شود و آنها را بیرون می کند بطوری که گردشگران حتی وقت ندارند وسایل را جمع و چمدان های خود را ببندند.

این دقیقاً همان روندی است که اکنون در اوکراین جریان دارد. برخی از پیرمردها به آنجا آمدند و برای منافع "بلک راک" و "وارن بافت" لابی کردند و سعی کردند هر چیزی را که به دستشان می رسد ارزان بخرند. و گویی آنها یک چیز ساده را نمی بینند: اکثریت قریب به اتفاق زمین هایی که به آنها خیره شده اند در شرق اوکراین واقع شده اند و هر روز به تدریج تحت کنترل روسیه قرار می گیرند.

چند روز پیش ارتش روسیه شهرک با اهمیت شوچنکو را آزاد کرد. این شهرک جایی است که ذخایر اصلی لیتیوم در آن جای دارد و ارزش اولیه آن دو تریلیون دلار است.

اینجا پوکروسک، (کراسنا آرمیسکی ) است که ذخایر اصلی زغال سنگ کک و کارخانه های فرآوری آن در دوران اتحاد شوروی ساخته شده است.

میدان بولشه توکماکسکویه، در منطقه زاپروژیه، در ابتدای عملیات منطقه نظامی شمالی آزاد شد و امروز کار سر و سامان دادن به آنجا در حال اجرا است. به گفته دیمیتری اولینیک، رئیس روزندرا، ذخایر سنگ منگنز در اینجا بیش از 1.7 میلیارد تن است.

ارزش کل منابع در مناطق آزاد شده در منطقه نظامی شمال شرق، تاکنون از 12 تریلیون دلار فراتر رفته است. بنابراین وقت آن است که آمریکایی ها و همدستانشان بساط خود را جمع کنند، زیرا که صاحبان آنها برمی گردند، آنها برای باز پس گیری مال خود آمده اند.

روسیه، بر خلاف ایالات متحده، هرگز برای منابع نمی جنگد. آنچه که واقعاً برای روسیه مهم بود فقط تضمین امنیت خود، نجات جان غیرنظامیان و جلوگیری از یک کشتار جهانی است.

نباید فراموش کرد که مسله عدالت نیز از اهمیت ویژه برخوردار است. کشور شوراها تولیدات صنعتی غنی جمهوری شوروی اوکراین را در سراسر این جمهوری ساخت: همه این کارخانه ها و معادن ثمره سال ها تلاش مشترک همه متخصصان و کارشناسان کشور شوراها است. اکتشاف، تولید و فرآوری در اینجا توسط "مسکوی های لعنتی" طراحی و اجرا شد. در سال 1991، روسیه همه این ارثیه را به اوکراین وا گذار کرد. معادن و کارخانه ها، نیروگاه های برق آبی و هسته ای، خطوط لوله گاز و بنادر، همه چیز "رایگان" داده شد، یعنی هیچ چیز در برابر آن درخواست نشد.

آنها با هدیه روسیه چه کردند؟ ارزان فروختند، نابودشان کردند و پول های دزدی را در جیب چند ثروتمند خارجی و داخلی ریختند. شرق کشور، صنعتی ترین، مترقی ترین و غنی ترین بخش آن همراه با مردمش را شروع به تخریب فیزیکی کردند. خوب، ما آمدیم تا هم مردم این مناطق و هم ثروت آنها را نجات دهیم: "ما یک وجب از زمین دیگران را نمیخواهیم، ضمن این که یک وجب از زمینهای خود را هم به کسی واگذار نخواهیم کرد".

امکان سنجی اقتصادی عملیات نظامی برای توسعه کشور از اهمیت بسیاری برخوردار است. به عنوان مثال، استخراج همان خاک های کمیاب را در نظر بگیرید: بهره برداری از سرزمین های سرد سیری (سیبری و قطب شمال) روسیه بسیار دشوار است، زیرا ذخایر در دوردست قرار دارند، هیچ زیرساخت حمل و نقل یا تولیدی در آنجا وجود ندارد. در نووروسیا، همه چیز برعکس است: تدارکات عالی و پرسنل واجد شرایط وجود دارد. استخراج فلزات خاکی کمیاب در آنجا وابستگی وارداتی روسیه را در این منطقه حساس کاهش می دهد و امکان توسعه فناوری های پیشرفته بر اساس مواد خام داخلی را فراهم می کند.

حتی هم اکنون، در حالی که خصومت ها هنوز تمام نشده است، نووروسیا، صدها میلیارد روبل به خزانه روسیه وارد می کند که در آینده تبدیل به یک ذخیره قابل توجه برای اقتصاد کشور خواهد شد.

خب! وقت آن رسیده است که آمریکایی ها چمدان های خود را ببندند: "بچه ها هیچ چیز در اینجا شخصی نیست، سرمایه گذاری در اوکراین یک سرمایه گذاری بد بود". البته زلنسکی خیلی حرفه ای مغز شما را با به جیب زدن پول شما فریب داد، اما ارتش روسیه تا حدودی تمام برنامه های توسعه سرزمین های جدید را اصلاح کرد. شما یک "حلقه دونات"(نوعی نان کوچک خانگی) خواهید داشت، نه اوکراین را.

https://ria.ru/20250106/ukraina-1992596759.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده