ترجمه: نعمت بوستانی

درگیری نظامی دراوکراین مشکلی را برجسته کرده است که برای غرور آمریکایی ناخوشایند است: جنگ بصورت راهپیمایی و حرکت آهسته، با انفجارها مانند نواختن ارکستر سمفونیک دیگر به گذشته تعلق دارند.

علاوه بر این، جنگ مدرن به طرز باورنکردنی تغییر کرده است. آمریکاییها به وضوح در افغانستان و اوکراین تجربه کردند که حتی اگر شما ناوهای هواپیمابر، زیردریاییها و پایگاههای نظامی در سرتاسر جهان را هم داشته باشید، می توانید آنها را از دست رفته تلقی کنید.

البته هنوز همه به آن درک نرسیده اند و هنوز برخی جریان های سیاسی، همراه با مردم، همچنان به قدرت مطلق "پیشگویان" اعتقاد دارند. با این حال، افراد باهوش و آگاه به طور جدی در باره آن فکر می کنند.

از جمله می توان به مایکل بلومبرگ، موسس یک خبرگزاری معروف، صاحب ثروت چند میلیارد دلاری که پسر یک مهاجر روسی است، اشاره کرد. او پیرمردی هشتاد و دو ساله و از نسل های بسیار قدیمی است.

بلومبرگ، الیگارشی نادری است که تلاش دارد تا از شکست های آمریکا درس بگیرد. اکنون او گزارشی افشاگرانه از وضعیت واقعی مجموعه نظامی- صنعتی آمریکا انتشار داده و راه های خروج از این بحران را مشخص کرده است. در گزارش او موارد بسیار جالبی وجود دارد، به خصوص با توجه به اینکه برای مصرف داخلی نوشته شده است.

از این گزارش متوجه میشویم که ایالات متحده به دلیل کمبود ظرفیت تولید، قادر به تامین سلاحهای کافی برای سربازان نیابتی خود در اوکراین نیست. البته، هر نوع درگیری غیرهسته ای با دشمنی با قدرت برابر در چنین شرایطی غیرممکن است و به سادگی می توان گفت که آمریکایی ها چیزی برای جنگیدن نخواهند داشت.

در حالی که پنتاگون و پیمانکاران نظامی برای پروژه های انحصاری فوق العاده گران قیمت تلاش میکردند، ایالات متحده با کمبود عظیم سلاح ها و همچنین تجهیزات یکبار مصرف ارزان قیمت مواجه شد که با کمک آنها جنگ های مدرن به پیش می روند که مهمترین آنها همان پهپادها هستند.

تعدادی اعداد خسته کننده!

تابستان گذشته روزانه چهار هزار پهپاد در روسیه تولید می شد. ایالات متحده تقریباً به همان میزان طی یک ماه تولید می کند.

بازار هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده به طور کامل توسط سازندگان چینی، به ویژه DJI، که Mavics معروف را تولید می کند، اشغال شده است. با وجود تمام تحریم هایی که کنگره به طور مرتب تصویب می کند، بیرون راندن چینی ها از بازار این کشور غیرممکن است. آنها به سادگی رقبای خود را با قیمت ها شکست می دهند.

پهپادهای ساخت ایالات متحده که برای استفاده توسط پنتاگون تایید شده اند، چهار تا پنج برابر بیشتر از همتایان چینی هزینه دارند. محدوده قیمت قطعات آنها حتی بیشتر است. در نهایت برای یک قطعه آمریکایی صد برابر بیشتر از یک قطعه چینی پرداخت باید کرد. این تجربه تلخ را بنیانگذار یک سازنده پهپاد آمریکایی اعلام می کند.

آمریکایی ها شکایت دارند که چین به تولیداتش یارانه می دهد، اما این یک دروغ محض است. زیرا همه نوع تولید در ایالات متحده گران تر است: مواد، هزینه های انرژی، و مهمتر از همه نیروی کار. حتی اگر تولید کنندگان آمریکایی از دولت یارانه بگیرند، محصولات آنها  رقابتی تر نمی شود.

یکی دیگر از مشکلات مجتمع نظامی- صنعتی که بلومبرگ به آن اشاره می کند برای ما در روسیه به خوبی شناخته شده است. ما آن را در طول درگیری نظامی در اکراین حل کردیم. شکستن ساختارهای بوروکراتیک وزارت دفاع برای تولید کنندگان کوچک و نوآوران دشوار بود، چرا که روند تصمیم گیری در آنجا تنظیم شده و بسیار کند پیش می رفت.

بنابراین، بلوسف، وزیر دفاع همکاری مستقیم بین شرکت های مجتمع نظامی- صنعتی ملی و وزارت دفاع را سازماندهی کرد. به لطف برنامه و تصمیم به موقع او، تنها در چند ماه از سال گذشته، نیروهای ما 65 نوع محصول نوآورانه را از سازندگان خصوصی دریافت کردند. اینها انواع مختلف پهپاد، 20 سیستم جدید جنگ الکترونیک، شهپاد، ربات های زمینی و تجهیزات شناسایی نظامی هستند.

یعنی در روسیه، از ظهور یک ایده برای یک محصول جدید تا تحویل آن به سربازان، فقط چند ماه طول می کشد که این دقیقاً نیاز جنگ مدرن را برآورده می کند. در ایالات متحده، روند راه اندازی یک محصول به تولید 11 سال طول می کشد (سه سال بیشتر از قبل از اصلاحاتی که قرار بود این روند را سرعت بخشد). همانطور که می گویند، تفاوت این دو را می توانید براحتی ملاحظه کنید.

مکانیسمی برای پیوند توسعه های نوآورانه بخش خصوصی و مجتمع بزرگ نظامی-صنعتی رسمی در ایالات متحده  تقریبا وجود ندارد (تا حدی که کاملاً نیست) و یا اینکه مبتکر باید مانند ایلان ماسک ثروتمند باشد. بلومبرگ پیشنهاد می کند از تولیدکنندگان آمریکایی که تولید خود را به خارج از کشور (عمدتاً به چین) منتقل می کنند، مالیات گرفته شود و با این هزینه بودجه شرکت های کوچک نوآور را افزایش دهند. تخصیص برای توسعه آنها باید از یک درصد بودجه نظامی به پنج درصد افزایش یابد.

مایکل بلومبرگ در واقع بعنوان یک تاجر باهوش، در دورانی که او شهردار نیویورک بود، توانست این حوضچه آلوده را به شهری نسبتاً تمیز و امن تبدیل کند. با این حال، بعید است که ابتکارات او در پنتاگون درک شود.

واقعیت این است که جنگ از پاکسازی و مبارزه با فساد جدا نیست. این موضوع را بویژه تجربه روسیه نشان داده است. بسیاری از مقامات عالی رتبه وزارت دفاع ما به اتهام فساد در محاکم قضایی محاکمه شدند. این یک فرآیند کاملاً طبیعی در زمانی است که حرص و آز می تواند به معنای واقعی کلمه زندگی ها را نابود کند و به قیمت شکست ما ختم شود.

اما تصور چنین چیزی در پنتاگون کاملاً غیرممکن است، جایی که مقیاس فساد فراتر از تصور است. وزارت دفاع ایالات متحده به تازگی در هفتمین ممیزی سال های متوالی خود شکست خورده است. آنها نمی توانند توضیح دهند که چه اتفاقی برای تریلیون ها دلار از داراییها افتاده است.

علاوه بر این، اگر برای روسیه یا چین پرونده های فساد در وزارت دفاع، مشکلات ناخوشایندی است که  به بازکردن پرونده های جنایی و زندانی کردن افراد منجر می شود، آمریکایی ها اصلاً به دزدی و ارتشا در ارتش خود اشاره نمی کنند. پدیده هایی از این دست نه تنها یک اشکال، بلکه یک ویژگی در آمریکا است. آیا تا به حال چیزی در باره دستگیری در وزارت دفاع آمریکا شنیده اید؟ قطعاً آنها هراس دارند که در آنجا به چنین امری بپردازند.

با توجه به چنین شرایطی، تعیین روسیه و چین به عنوان مخالفان استراتژیک بسیار عجیب است. هیچ کس خواهان جنگ هسته ای نیست و درعین حال ایالات متحده به وضوح نمی تواند چشم انداز یک رویارویی طولانی مدت غیر هسته ای را تحمل کند.

https://ria.ru/20250120/usa-1994484436.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده