مترجم: نعمت بوستانی

در حالی که همه از روی عادت و احتمالا توهم مسائل مربوط به واشنگتن را دنبال می‌کردند، خبر ناگهانی و بسیار مهمی از یک منبع غیرمنتظره رسید. جمهوری نیجر (غرب آفریقا) رسماً روسیه را شریک و متحد استراتژیک اصلی خود اعلام کرد. کشوری که در اخبار جهان غرب درباره آن صحبت نمی کنند.

اگر به نقشه جهان نگاه کنید، نیجر درست در غرب مرکز جغرافیایی قاره سیاه واقع شده است. در جهت عقربه‌ های ساعت در امتداد مرزها، این کشور از جنوب توسط نیجریه و در امتداد قوس توسط بنین، بورکینافاسو، مالی، الجزایر، لیبی و چاد قرار دارد. حتی افرادی که به طور مختصر اخبار سال‌های اخیر را دنبال می‌ کنند، بارها این نام‌ های جغرافیایی را در رابطه با فعالیت سیاست خارجی روسیه شنیده‌ اند و کاملاً منطقی نتیجه می‌ گیرند که چرخش ناگهانی نیجر به سمت مسکو، حلقه دیگری از زنجیره طولانی و هنوز نا تمام وقایع آفریقا است.

نیجر، تقریباً با طرح‌ ها و تقسیم بندی های جدید در پایان قرن نوزدهم ایجاد شد و رسماً در مدار منافع فرانسه قرار گرفت. پاریس حق تعیین مرزهای این ایالت را با هدایت اصل به اصطلاح "اشغال مؤثر" دریافت کرد. به عبارت ساده، فرانسوی‌ها یک مأموریت بین‌المللی دریافت کردند تا تمام سرزمین‌ هایی را که می‌ توان با نیروی نظامی اشغال کرد، متعلق به خود اعلام کنند. ما خواننده را با جزئیات غیرضروری خسته نخواهیم کرد، زیرا سرنوشت نیجر به طور کامل و یک تاریخ غم‌ انگیز سایر کشورهای آفریقایی را که در مستعمرات خارج از کشور یک یا چند کشور "روشنفکر" اروپایی قرار گرفتند، تکرار می‌ کند.

پس از پایان جنگ جهانی دوم، دگرگونی مجدد و بازسازی جهان آغاز شد، این دگرگونی آفریقا را تحت تأثیر قرار داد. در اواسط دهه 1950، ارتش فرانسه به الجزایر حمله کرد که آغاز یک جنگ هشت ساله بود. در آن جنگ پاریس نتوانست به پیروزی قاطعی دست یابد و در عین حال به تلفات عظیم انسانی و بحران سیاسی در خود فرانسه منجر شد.

 در سال 1958، شارل دوگل، به نیجر استقلال را پیشنهاد داد. این یک ژست کاملاً رسمی بود، زیرا این کشور که 80 درصد آن توسط صحرای ساحل اشغال شده و زندگی در انتهای جنوبی و غربی نقشه متمرکز است، یکی از فقیرترین کشورها حتی در آفریقا بود که متأسفانه همچنان در آن ردیف قرار دارد.

ادامه بعدی تاریخ نیجر، تا به امروز مجموعه‌ ای بی‌ پایان از درگیری‌های داخلی، قحطی‌ها، خشکسالی‌ها و کودتاهای نظامی است. در حال حاضر، عبدالرحمن تشیانی، فرمانده سابق گارد ریاست جمهوری، ریاست این کشور را بر عهده دارد. اگر به مشکل دائمی نیجر و کل منطقه با آن مواجه است اشاره نکنیم، صحبت های ما به شکل روشنی ناقص خواهد بود.

 سرویس‌های ویژه فرانسه رسماً این کشور را ترک کردند، اما در واقع به طور فعال در آنجا کار می‌ کردند و در خدمت منافع سیاسی پاریس و منافع شرکت‌ های معدنی فرانسوی بودند و سال‌ ها برای ایجاد تنش مداوم توطئه و تلاش کردند. به طور خاص، واعظان اسلامی، با رادیکال‌ ترین عقاید در نیجر فعال بودند ( 50 درصد جمعیت این کشور مسلمان است) که منجر به تلاش‌ های مداوم برای سرنگونی دولت مرکزی و درگیری‌های مسلحانه بی‌ پایان شد. نیروهای امنیتی نیجر، توسط گارد ملی و ژاندارمری نمایندگی می‌شوند، تعداد کل آنها رسماً 45 هزار نفر اعلام شده است، اما منابع معتبر رقم 30 هزار نفر را تخمین می زنند. آماده‌ ترین نیروها برای جنگ، دو گروهان نیروهای ویژه و گردان‌ های کماندویی هستند که با قرارداد و سربازگیری گزینشی اداره می‌ شوند. نیروهای امنیتی کشور از مالکان سابق فرانسوی خود ناوگانی از خودروهای زرهی سبک با کالیبرهای مختلف و مجموعه‌ ای بسیار محدود از هواپیماها و بالگردها را به ارث برده‌ اند. نیجر از زمان رئیس جمهور قبلی، عملیات نظامی بی‌ پایانی را علیه جهادگرایان اسلامی، انجام داده است و با وجود اینکه اکثریت قریب به اتفاق کارکنان فرماندهی ارتش در دانشگاه‌ های نظامی ایالات متحده و فرانسه آموزش دیده‌ اند، متحمل تلفات بسیار زیادی شده است.

اداره مدنی و فرماندهی نظامی به خوبی از تمام مشکلات سیستمی آگاه هستند، بنابراین مدت‌ هاست که به روسیه چشم دوخته اند، تا پتانسیل نظامی، توانایی جنگیدن و همچنین توانایی آموزش جنگیدن را بیاموزند.

 در سال 2023، یونس بک یفکوروف، معاون وزیر دفاع روسیه، به همراه سلیفو مودی، وزیر دفاع نیجر، تفاهم‌ نامه‌ ای برای همکاری در زمینه دفاع را امضا کردند.

هدف این بود که نشان دهیم همکاری نزدیک نیجر با کشور ما ریشه در مسائل نظامی دارد. روسیه اکنون مدت‌ هاست در سایر کشورهای آفریقایی، از جمله مالی همسایه نیجر، فعالیت می‌ کند.

تقویت همکاری ما با نیجر، مزایای ملموس و بلند مدتی هم برای روسیه به همراه دارد.

خاک نیجر سرشار از طلا، زغال سنگ، نقره، سنگ آهک و البته اورانیوم است. تا همین اواخر (البته هیچ داده تأیید شده‌ ای در این زمینه وجود ندارد)، استخراج سوخت هسته‌ ای در این کشور توسط شرکت فرانسوی آروا (اورانوی سابق) انجام می‌ شد. فرانسوی‌ها از دو تا چهار هزار تن سنگ معدن نیجر، که  پنج درصد تولید جهانی است را در آزلیک، مادائولا، ایمورارن و تاسا استخراج کردند. اورانیوم نیجر تا حد زیادی به فرانسه اجازه داد تا بحران انرژی سال‌های اخیر را که بقیه اروپا درگیر آن هستند را، نسبتاً بدون دردسر پشت سر بگذارد. این بخش هسته‌ ای اقتصاد جدید اتحادیه اروپا است که توسط امانوئل مکرون رئیس جمهور فرانسه پی ریزی شده است. در سال 2024، فرانسه رکوردهایی تاریخی را هم در تولید برق و هم در صادرات به کشورهای همسایه ثبت کرد. با اخراج "آروا" از نیجر، وزن بین‌المللی روس‌اتم به طور قابل توجهی افزایش خواهد یافت. از جمله به این دلیل که انحصار هسته‌ ای روسیه در حال اجرای سیاستی است که در آن نیازهای داخلی برای اورانیوم سوختی توسط تولید داخلی تأمین می‌شود و آنچه برای صادرات می‌ رود، از جمله به ایالات متحده، در خارج از مرزهای روسیه استخراج می‌ شود. ایجاد روابط دوستانه با نیجر، بخش سوخت "روس‌ اتم" را به مهم ترین بازیگر جهانی تبدیل خواهد کرد. به عنوان مثال نیجر قادر خواهد بود برنامه‌ های بزرگترین قدرت‌های انرژی اروپا را تنظیم کند. با مجموعه این دلائل روسیه باید آمادگی های بیشتری برای آینده داشته باشد.

https://ria.ru/20250807/rossiya-2033814567.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده