ترجمه- آزاده اسفندیاری

مداخله نیروهای امپریالیستی در خاورمیانه به سطح بی سابقه ای رسیده است. اسرائیل عملیات خود را در نوار غزه از سر گرفته و به بمباران لبنان و سوریه ادامه می دهد. همزمان، ایالات متحده تهاجمات نظامی خود را در یمن  تشدید کرده و تهدید به حمله نظامی به ایران و یک جنگ تمام عیار را مطرح می کند.

هیچ چیز بی محتوی تر از امید واهی نیست که بسط سرمایه ممکن است حدی داشته باشد که شکارچیان بورژوا پس از"غارت " آرام شوند و سر عقل بیایند. چنین محاسباتی قبلاً در دهه 1930 غیر قابل دفاع بود. آلمان هیتلری با تصاحب اتریش و چکسلواکی به هیچ وجه اشتهای خود را مهار نکرد و ایتالیای فاشیستی با تصرف آلبانی به حرص و آز خود افزود.

در دوران اخیر، مقامات اروپایی همینطور عرب نیز به همان اندازه احمقانه رفتار کردند. آنها با چشم پوشی از نسل کشی اسرائیل و آمریکا در نوار غزه و کفایت کردن به ابراز نگرانی، جعبه پاندورا را باز کرده اند. شعله های جنگ تمام منطقه را فرا گرفته است و ناگزیر به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر خود آن‌ها تأثیر  خواهد گذاشت.

آتش بسی که در ماه ژانویه اجرایی شد، از همان ابتدا محکوم به شکست بود. رهبری دولت یهود در جریان "تغییر شیفت" در واشنگتن یک مکث تاکتیکی در پیش گرفت، اما به کشتار و مرگ ادامه داد. آتش بس در نوار غزه بیش از 1200 بار نقض و محاصره این منطقه تشدید شده است. ضمن اینکه اسرائیل برق تنها نیروگاه نمک‌ زدایی منطقه را نیز قطع کرده است.

تل آویو در 18 ماه مارس به بهانه عدم پایبندی حماس به مفاد توافقات، مداخله همه جانبه ای را از سر گرفت. طی ماه گذشته حدود 2  هزار نفر از ساکنان نوار غزه کشته شده اند و تعداد کل قربانیان تجاوزات به 70 هزار نفر رسیده است. ارتش اسرائیل برای تمسخر جهانی که نمی تواند و نمی خواهد جلوی جنایات آن را بگیرد، ساختمان و نیروهای سازمان ملل را بمباران کرد. حمله به روزنامه نگاران و پزشکان امری عادی شده است. در 23 مارس، یک کاروان آمبولانس مورد هدف قرار گرفت و 15 پزشک کشته شدند. در 13 آوریل، بیمارستان الاهلی مورد حمله هوایی قرار گرفت.

مسئولیت کمتری نیز بر عهده آمریکا نیست. واشنگتن اعتراف کرد که آنها از قبل از برنامه های شکستن آتش بس اطلاع داشتند و از نزدیک اقدامات خود را با تل آویو هماهنگ می کنند. پیش از آخرین دور خشونت، توافق‌هایی برای تامین بسته های جدید تسلیحات، از جمله بمب‌های سنگین MK-84 و قوی‌ترین مهمات غیرهسته‌ای GBU-43/B (MOAB) صورت گرفت. همانطور که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل به درستی گفت: "ترامپ بزرگترین دوستی است که اسرائیل تا به حال در کاخ سفید داشته است."
ایالات متحده نه تنها به دولت یهودی کمک می کند، بلکه آشکارا آن را برای گسترش نسل کشی تحت فشار قرار می دهد. تا همین اواخر، حتی نتانیاهو جرات نمی کرد آشکارا درباره اخراج فلسطینیان صحبت کند. این وظیفه توسط اعضای راست افراطی کابینه او، مانند ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی و بزالل اسموتریچ وزیر دارایی انجام می شد. هم اکنون این طرح در حال اجرا است. این ترامپ بود که چنین هدیه ارزشمندی را به دولت فاشیستی اسرائیل داد. در ماه ژانویه، او از بیرون راندن فلسطینی ها و تبدیل نوار غزه به "ریویرای خاورمیانه" دم زد و از آن زمان به طرق مختلف این ایده را تکرار کرده است. روز 7 ماه آوریل، او این منطقه را "یک قطعه فوق العاده مهم از املاک و مستغلات" خواند که "داشتن آن خوب است." در مورد ساکنان غزه، ترامپ اطمینان می دهد که "بسیاری از کشورها" آماده پذیرش آنها هستند.
دفتری برای مهاجرت از نوار غزه در وزارت دفاع اسرائیل ایجاد شده است و اعضای دولت در حال محاسبه سرعت بخشیدن بهترین روش برای تخلیه آنجا هستند. به گفته اسموتریچ، اگر روزانه 10 هزار فلسطینی اعزام شوند، این روند "فقط شش ماه" طول خواهد کشید. گویی مقامات با یکدیگر رقابت می کنند تا ببینند چه کسی مستحق ترین وارث ایده های شوم "رایش سوم" خواهد بود. یدیت سیلمان، وزیر محیط زیست می گوید: "خدا ترامپ را برای ما فرستاد و ما باید وارث سرزمین های خود باشیم. او می گوید: "پاکسازی غزه از اهالی تنها راه حل است." ما باید بیدار شویم و همه عرب ها را بیرون کنیم. نسیم واتوری، حاکم لیکود ام کی، می‌گوید: «ما نباید بترسیم، خدا با ماست. سرزمین اسرائیل برای قوم اسرائیل است. غزه برای یهودیان است. یهودیه و سامره (کرانه باختری رود اردن) برای یهودیان است.» همکار او لیمور سون هارملک می‌افزاید: "آنها به شایستگی پدران ما و به شایستگی اعمال ما هستند."
افرادی که سیاست تل آویو مستقیماً به آنها بستگی دارد، صریح هستند. گیدئون سار، وزیر امور خارجه در کنفرانس امنیتی مونیخ گفت: آنچه شما فلسطین می نامید سرزمین اسرائیل است. اسراییل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل نیز گفت: "اسرائیل هرگز با ایجاد کشور فلسطین موافقت نخواهد کرد".

به دنبال این دستور، مقامات اسرائیلی در حال تشدید ترورهای اهالی در کرانه باختری هستند. فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در فلسطین، خاطرنشان می کند: «نسل کشی که از نوار غزه آغاز شد در حال گسترش به کرانه باختری است. هدف از بین بردن مفهوم موجودیت فلسطینی ها در سرزمین های اشغالی و گسترش بیشتر "اسرائیل بزرگ" است.»

همانند غزه، راه حل نهایی مسئله فلسطین پس از بازگشت ترامپ به قدرت آغاز شد. اسرائیل عملیات های گسترده ای را در جنین، تولکرم و مناطق دیگر آغاز کرده است. بیش از 40 هزار نفر از ساکنان آنجا رانده شده اند، 600 خانه ویران شده و 3 هزار نفر دیگر آواره شده اند. سیستم های پشتیبانی زندگی در حال نابودی هستند: شبکه های تامین آب و انرژی، سیستم های فاضلاب... به خانواده ها چند ساعت فرصت داده می شود تا تخلیه شوند و به آنهایی که قصد بازگشت دارند تیراندازی می شود.

"فضای زندگی" برای مهاجران یهودی در حال پاکسازی است. اسرائیل 13 شهرک را قانونی کرده و قبلاً مناقصه ای را برای ساخت 974 واحد مسکونی در منطقه بیت لحم اعلام کرده است. این در نهایت می تواند بخش جنوبی تشکیلات خودگردان فلسطین را از شمال قطع کند. اسموتریچ اعلام کرد: "به جای پنهان شدن و عذرخواهی، پرچم را برافراشته می کنیم و وارد می شویم. این گام مهم دیگری در جهت حاکمیت واقعی بر یهودیه و سامره است."

در پس این همه گستاخی، ترس از دست دادن قدرت و هراس از مجازات نهفته است. دادگاه اسرائیل به بررسی پرونده های فساد جنایی علیه نتانیاهو ادامه می دهد. جلسه بعدی دادگاه که قرار بود 18 مارس برگزار شود، به دلیل از سرگیری بمباران نوار غزه به تعویق افتاد. رسوایی دیگری با نام مستعار"قطر گیت" در حال افزایش است. چندین سال نزدیکترین دستیاران نخست وزیر در ازای قراردادهای پرسود از قطر پول دریافت می کردند. علاوه بر این، مقامات اسرائیلی به امارات اجازه دادند تا به حماس کمک کند. شین بت، رئیس سازمان اطلاعات داخلی، رونن بار که تحقیقات را آغاز کرده بود، برکنار شد. سپس کابینه به گالی بهاراو میارا، دادستان کل که استعفای بار را به چالش کشید، ابراز بی اعتمادی کرد.
خودسری های آشکار فقط به اعتراضات دامن زد. هر هفته صدها هزار نفر از ساکنان اسرائیل به خیابان ها می آیند و خواهان استعفای نتانیاهو و پایان دادن به جنگ هستند. بر اساس نظرسنجی ها، در صورت برگزاری انتخابات، بلوک حاکم 50 تا 54 کرسی به دست می آورد، در حالی که برای تشکیل دولت به 61 کرسی نیاز است. مسئولان با تمام توان تلاش می کنند تا فروپاشی دولت را به تاخیر بیندازند. حزب قدرت یهودی بن گویر که با آتش بس مخالف بود، به ائتلاف بازگشت. این مانورهای کثیف توسط کمونیست های اسرائیلی افشا می شود. آنها می گویند: "دولتی که حاضر نیست خونریزی را متوقف کرده و قانون را رعایت کند، خطرناک است و باید متوقف شود. حزب کمونیست خواستار اعتصاب عمومی است".

هر چقدر حمایت از قدرت ضعیف تر باشد، ماجراجویی های سیاست خارجی آن نیز گسترده تر می شود. توافق آتش بس با لبنان که خواستار خروج کامل نیروهای اسرائیلی است، دیگر اعتباری ندارد. تل آویو قصد خود را برای حفظ پنج موقعیت "استراتژیک" در جنوب این کشور اعلام کرده است. حملات هوایی گسترده، از جمله به بیروت، از سر گرفته شده است. دلیل آن چند موشک بود که گفته می شد توسط حزب الله پرتاب شده است. جنبش حزب الله، اسرائیل را به بهانه تراشی های مشکوک برای ادامه تجاوز متهم کرد.
سوریه همچنان یکی دیگر از اهداف مداخله جویانه امپریالیستی است. به گفته کاتز، اسرائیل در منطقه حائل 400 کیلومتر مربعی که تصرف کرده باقی خواهد ماند. از آنجا، ارتش حملات منظمی را به مناطق مجاور انجام خواهد داد. در استان درعا، 9 نفر غیرنظامی در یک حمله ارتش اسرائیل کشته شدند. علاوه بر این، تأسیسات نظامی در اعماق کشور مانند پایگاه هوایی تیاس در نزدیکی پالمیرا مورد حمله قرار می گیرند.
رهبری اسرائیل ادعا دارد که آنها می خواهند از استقرار نیروهای ترکیه جلوگیری کنند. در صورتی که بسیار بعید است که بین آنکارا و تل آویو درگیری ایجاد شود. به احتمال زیاد، آنها در مورد تقسیم حوزه های نفوذ به توافق رسیده اند. همانطور که هاکان فیدان، رئیس وزارت خارجه ترکیه گفت، این کشور خواهان رویارویی با دولت یهود نیست. وی افزود: اگر مقامات جدید سوریه تصمیم به بهبود روابط با اسرائیل بگیرند، ترکیه در این امر دخالت نخواهد کرد. روز 9 آوریل، نمایندگان آنکارا و تل آویو در جمهوریآذربایجان، دیدار کردند تا در باره "مکانیسم های کاهش تنش" گفتگو کنند.
در فضای عمومی اسرائیل، به طور فزاینده‌ ای درباره "کریدور دیوید" یک ساختار ژئوپلیتیکی که در مفهوم "اسرائیل بزرگ" ساخته شده است، شنیده می‌شود که شامل تشکیل یک نوار کنترل شده از بلندی های جولان اشغالی از طریق مناطق دروزی نشین جنوب سوریه تا مناطق کردی است. این پروژه علاوه بر منافع سیاسی، مزایای اقتصادی را نیز نوید می دهد. بنابراین، نفت کردستان عراق می تواند مستقیماً به اسرائیل عرضه شود.

اقدامات مقامات اسرائیل نشان می دهد که این موارد خیالات بیهوده ای نیست. نتانیاهو خواستار ایجاد منطقه غیرنظامی در جنوب سوریه شد. با وجود اینکه در اینباره تبلیغات گسترده ای وجود ندارد، معلوم شده که اخیراً از یک سو هیئتی از شیوخ دروزی از اسرائیل دیدن کرده اند و از سوی دیگر تل آویو با کردها پیوندهای محکمی برقرار کرده است.

سیاست اسرائیل کاملاً با منافع ایالات متحده که از متحد خود به عنوان پیشاهنگ نظامی استفاده می کند، منطبق است. مورگان اورتاگوس، سخنگوی کاخ سفید که از بیروت بازدید کرد، از مقامات لبنانی خواست تا حزب الله را خلع سلاح کنند. واشنگتن همچنین به نتانیاهو قول داد که اختلافات با آنکارا را حل کند و از سوریه و لبنان در برقراری روابط دیپلماتیک با اسرائیل حمایت کند. ویتکاف فرستاده ویژه برای خاورمیانه گفت: "الجولانی ( احمد الشراع) به یک فرد متفاوت تبدیل شده است، آنها ایران را بیرون رانده‌ اند.
ایران هدف اصلی درگیری هایی است که در منطقه دامن زده می شود. ایالات متحده جنبش حوثی یمن را "عوامل تهران" نامید و بمباران های گسترده ای را در این کشور از 15 مارس آغاز کرد. ده ها غیرنظامی قربانی این حملات شده اند، بالطبع مهاجمان قصد توقف ندارند. پیت هگزت، رئیس پنتاگون هشدار داد: "ما به طور فزاینده ای بی پروا تر عمل خواهیم کرد." بر اساس گزارش ها، عملیات زمینی علیه حوثی‌ها در حال آماده‌ سازی است که با مشارکت نیروهایی که از سوی عربستان سعودی و امارات تامین مالی می شوند، انجام بشود. دولت دست نشانده ( یمن) اعلام کرد: جهان آزاد اجازه نخواهد داد یمن در دست ایران بماند.
خود ترامپ تهران را تهدید کرد که اگر این کشور خواسته های واشنگتن را رد کند، با بمباران بی سابقه ای مواجه خواهد شد. مورد اخیر نه تنها شامل محدود کردن کامل توسعه هسته ای، بلکه محدود کردن برنامه موشکی و پایان دادن به حمایت از متحدان است. ایران با موافقت با مذاکرات با میانجیگری عمان اعلام کرد که مایل است تنها در شرایط برابر و بدون اولتیماتوم وارد گفتگو شود. در عین حال، پنتاگون در حال گسترش بیشتر حضور چشمگیر خود در منطقه است. هفت بمب افکن استراتژیک B-2 Spirit در جزایر دیگو گارسیا در اقیانوس هند مستقر شده اند و دومین گروه ناو هواپیمابر به منطقه اعزام شدند. اسرائیل سامانه‌های دفاع موشکی تاد را در صورت حمله ایران دریافت می‌کند. فعالیت های رهبری پادشاهی های عرب در حال انجام است. مایکل کوریلا، رئیس ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده، از ریاض بازدید کرد و قول حمایت آمریکا از آنها را در توسعه برنامه هسته ای ملی داد. به گزارش رسانه های محلی، مقامات عربستان سعودی، قطر و کویت اعلام کرده اند که اجازه نخواهند داد از خاک آنها برای حملات علیه ایران استفاده شود. اما باور به این گفته‌ ها عملا دشوار است. سلسله های خاورمیانه نه تنها نسل کشی فلسطین را "قورت" داده اند، بلکه در حال تقویت روابط همه جانبه خود با اسرائیل هستند. از 31 مارس تا 11 آوریل، نیروهای هوایی قطر و امارات متحده عربی به همراه واحدهایی از اسرائیل و ایالات متحده در رزمایش نظامی Iniochos 2025 در یونان شرکت کردند. شرکت تسلیحاتی دولتی Edge Group از امارات 30 درصد از سهام شرکت اسلحه سازی اسرائیل Thirdeye Systems را خریداری کرده است.
این پادشاهی های عربی هستند که در صورت وقوع یک "جنگ بزرگ" بیشترین آسیب را متحمل خواهند شد. اما وابستگی آنها به غرب آنقدر زیاد است که کشورهایشان را به ورطه نابودی می کشانند.

https://gazeta-pravda.ru/issue/43-31680-1821-aprelya-2025-goda/blizhnevostochnyy-reykh

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده