|
رهبران اتاق بازرگانی چرا مالیات نمیدهند؟ |
|
اخیرا برخی شبکههای اجتماعی فیلمی از جلسه اتاق بازرگانی تهران را منتشر کردهاند که در آن برخی افراد بعنوان "کارآفرین برجسته کشور"، "خیر و نیکوکار" سخنرانی کرده اند. محتوای سخنرانی ها آنست که جمهوری اسلامی و جامعه ایران افرادی را به مجرم تبدیل می کند یا آنها را به خودکشی سوق می دهد و سپس آنها را زندانی می کند یا دست آنها را می برد یا اعدام می کند، در حالیکه اینها راه حل نیست و می توان با ایجاد کار برای این افراد جلوی افزایش جرم و جنایت را در جامعه گرفت. این سخنان در کل درست است. اینکه هر کس بکوشد به افراد کمک کند اگر هدف مطرح کردن خود و انگیزههای عوامفریبانه و جاه طلبانه دیگری نداشته باشد بسیار نیکو و قابل ستایش است. مشکل اصلی در جایی است که رهبران این اتاق بابت دهها میلیارد دلار واردات با کارتهای بازرگانی حتی یک ریال مالیات هم نپرداختهاند. اعضای این اتاق چهل سال است حاضر نیستند مالیات بدهند و حتی در زمان آیت الله خمینی برای آنکه از اینها مالیات بگیرند به "احکام ثانویه" متوسل شدند و مجمع تشخیص مصلحت نظام اصلا برای آن شکل گرفت که قانون کار و پرداخت حق بیمه کارگری که اینها مخالف آن بودند و آن را غیرشرعی می دانستند را تصویب کند. کسانی که به پرداخت مالیات بر سود و دارایی و ثروت و حق بیمه و قانون کار اعتقاد ندارند می خواهند جلوی جرم و جنایت را در کشور بگیرند؟ سخنرانان از دولت مدرن سخن گفتند اما نگفتند که چرا مالیات خود را نمیدهند تا از مالیات آنها دولت و جامعه بتواند با آن، بجای صدقه دادن جلوی جرم و جنایت را بگیرد؟ ما از نظامهای سوسیالیستی که مسئله همبستگی و جلوگیری از فقر و بی مسکنی و پریشانی مردم قبل از هر چیز برای آنها یک اصل اخلاقی و بنیاد زندگی اجتماعی است سخن نمی گوییم. اگر اعضای اتاق بازرگانی در یک کشور سرمایه داری هم مثل سوئد یا نروژ زندگی می کردند 70 درصد دارایی شان را بعنوان مالیات بر درآمد و ثروت از آنها می گرفتند و با همان مالیات کشور را اداره می کردند و بهداشت و آموزش و خدمات عمومی رایگان و بازنشستگی آبرومند بوجود می اوردند و جرم و جنایت کاهش می یافت که نیاز به دخالت و نیکوکاری آقای نبی نباشد و ایشان سرگرم کسب و کار خودش باشد. مشکلاتی که سخنرانان در سخنرانی خود به آن اشاره کردند مشکلات واقعی است اما راه حلهای تخیلی راه چاره این مشکلات نیست. اگر گردانندگان اتاق بازرگانی دست از خلاف و قاچاق و خروج ارز از کشور بردارند. با واردات، کارخانههای داخلی را زمین نزنند. با صادرات، ارزاق مورد نیاز مردم و مواد اولیه مورد نیاز تولیدکنندگان را گران نکنند. به قانون کار و حقوق کارگران و زحمتکشان احترام بگذارند. مالیاتشان را هم به نرخ کشورهای پیشرفته سرمایه داری بپردازند به همیناندازه وظیفه مدنی خود را دربرابر مردم و کشوری که از آن سود می کنند انجام دادهاند و وظیفهای بیش از این برعهده آنان نیست.
تلگرام راه توده:
|
راه توده شماره 966 -
17 اردیبهشت 1404
اشتراک
گذاری:
