ترجمه و تدوین: الناز گرجی

اگر دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده روی بالا بردن تعرفه های چین حساب می کرد تا این کشور را به سرعت با از دست دادن بازار آمریکا تسلیم کند، در محاسبات خود اشتباه کرد. چین از قبل زره حفاظتی خود را ساخته است: جمهوری خلق چین مانند ژاپن دست نشانده یا کانادا و مکزیک نیست که به شدت به ایالات متحده وابسته هستند، یا حتی اتحادیه اروپا که همکاری با شریک را با سر سپردگی به آن عوض کرده است.

برخلاف اروپا، چین منابع و امکانات پولی بسیاری دارد. ضمن اینکه حتی کند شدن اقتصاد چین نیز مورد آرزوی کشورهای غربی است که فقط می توانند رویای چنین کاهش رشدی را در سر بپرورانند.

اگر در اولین جنگ تجاری 2018 - 2019 چین، در اقدامات تلافی جویانه خود بسیار محتاط بود، پکن این بار دست بالایی دارد. جمهوری خلق چین، سرانجام به قدرت خود پی برد و شروع به حمله به آسیب پذیرترین نقاط آمریکای شمالی کرد. شاید نمونه روسیه در اینجا نقش مهمی داشته است.

با بالا بردن تعرفه ها یکی از ضربات، به بوئینگ، یعنی بزرگترین شرکت سازنده هواپیما در ایالات متحده، وارد شد. چین از خرید هواپیماهای آمریکایی و همچنین قطعات یدکی آن خود داری می کند.

قطعاً ایالات متحده باید بسیار ناراحت و پشیمان باشد که به چین در ایجاد چنین قدرتی کمک کرده است. اگر فناوری، دانش آمریکایی و عدم تمایل آمریکایی ها به پرداخت دستمزد بیش از حد به کارگران خود نبود، چین امروزی چه وضعیتی داشت؟ ایالات متحده صرفاً به خاطر اقتصاد خود، چین را به کارخانه ای برای تولید تبدیل کرد و لحظه ای را که جوجه خودش شروع به پرواز کرد از دست داد. اکنون چین آماده است ثابت کند که از معلم خود پیشی گرفته است.

چرا کنسرن هواپیمایی بوئینگ چنین نقطه آسیب پذیری است؟ زیرا دو قطبی جهانی بوئینگ و ایرباس در بازار جهانی درست جلوی چشمان ما در حال فروپاشی هستند. این غولهای صنعت هواپیما سازی برای دهه ها در کنار هم بوده اند و بازار جهانی هوا نوردی را بین خود به تساوی تقسیم کرده بودند. با این حال، در سال 2023 وضعیت به طور چشمگیری تغییر کرد.

فروش جت های جدید بوئینگ در مقایسه با ایرباس به شدت کاهش یافت. اما در آن زمان هنوز این موضوع به عنوان یک فاجعه دیده نمی شد زیرا امیدی برای بهبودی وجود داشت. با این حال، در سال 2024 وضعیت این شرکت ابعاد فاجعه باری به خود گرفت. در حالی که بوئینگ در سال 2023 ، 200 هواپیما کمتر از ایرباس فروخت، سال گذشته این فاصله به رکورد 418 فروند هواپیما رسید. این یک شکست تاریخی صنعت هوانوردی آمریکا است.

بوئینگ در سالهای 2018 - 2019  پس از دو سانحه با هواپیمای جدید آمریکایی 737 MAX شروع به از دست دادن مشتریان خود کرد. با این حال، این شرکت توانست به نحوی از آن بحران عمیق خارج شود. اما هنگامی که در ژانویه 2024، یک پانل پنجره، بوئینگ 737 MAX، در اواسط پرواز منفجر شد، این خطوط هوایی دیگر نتوانستند آن را تحمل کنند. این شرکت بلافاصله توسط رگولاتورها مورد توجه قرار گرفت و بازرسی از تأسیسات تولید را آغاز کردند. در پاییز، کارگران نیز تقریباً دو ماه دست به اعتصاب زدند و کار در دو کارخانه بزرگ را متوقف کردند.

امتناع چین (که بزرگترین مصرف کننده تجهیزات هوانوردی در جهان است چه در حال حاضر و چه در آینده) از خرید هواپیماها و قطعات آمریکایی ضربه محکمی به میراث آمریکا چه از نظر تصویر و چه از نظر اقتصادی زده است. رسانه ها حداقل ده فروند 737 MAX را می شناسند که قرار بود به زودی وارد ناوگان چین شوند. قیمت هر یک از این هواپیماها بیش از 100 میلیون دلار است، یعنی در یک لحظه بوئینگ سفارشی به ارزش بیش از یک میلیارد دلار را از دست داد. در عین حال، سفارشات بالقوه سالانه چین، بسیار بیش از این است و خسارت به ایالات متحده می تواند به ده ها میلیارد دلار برسد. هیچ خریدار بزرگی مانند چین جهت خرید هواپیما در جهان وجود ندارد و بدون آن، شانس بوئینگ برای رسیدن به ایرباس بسیار پائین است.

البته این تصمیم بر روی چین نیز بی تاثیر نخواهد بود. با این حال، این کشور بدون هوانوردی نخواهد ماند. اولاً، ما نمونه روسیه را داریم که به پرواز هواپیما های خود ادامه می دهد، انگار هیچ اتفاقی نیز نیفتاده است، در حالی که نه تنها بوئینگ بلکه هواپیماهای ایرباس نیز بازار آن را از دست داده است. با این حال، چین رقیب اروپایی خود بوئینگ را رها نکرده است و به سفارش هواپیما از اروپایی ها ادامه خواهد داد. علاوه بر این، پکن علاقه مند به افزایش تولید هواپیماهای ایرباس در قلمرو خود خواهد بود.

ثانیاً، مجدداً با استفاده از مثال روسیه، می توانیم ببینیم که چگونه، بدون تولید کنندگان هواپیمای غربی، این کشور نه تنها به ساخت هواپیمای داخلی روی آورده است (روسیه خیلی قبل از سال 2022 این کار را آغاز کرده است)، بلکه برای انجام کاری که در زمینه ساخت هواپیما غیرممکن به نظر میرسید، یعنی ایجاد هواپیماهای کاملاً داخلی بدون تجهیزات و موتورهای وارداتی دست زده است. این یک موقعیت منحصر به فرد است زیرا تا کنون هواپیما سازی غربی منحصراً به عنوان همکاری با بسیاری از کشورها و سازندگان توسعه یافته است. نه آمریکایی ها و نه اروپایی ها هرگز کاری را که روسیه در نظر گرفته است انجام نداده اند. موضوع امنیت ملی، هواپیما سازی روسیه را مجبور کرده است تا به سطح جدیدی صعود کند.

چین همچنین این آمادگی را دارد که به یک قدرت هوانوردی تبدیل شود و هواپیماهای ساخت خود را سازمان دهی کند. پول آزاد شده از خرید هواپیماهای بوئینگ اکنون می تواند به سمت توسعه ساخت هواپیمای ملی این کشور هدایت شود. به ویژه، چین هواپیمای باریک بدن خود به نام Comac C919 را دارد. با این حال، در اینجا یک مشکل وجود دارد: وابستگی به تامین کنندگان قطعات از ایالات متحده آمریکا و اروپا حداقل 40 درصد است، اگر نه بیشتر. بعید است که ایالات متحده اجازه دهد در چنین شرایطی هواپیماهای چینی بدون مشکل تولید شوند.

در همان زمان، چین مسیر خود را برای تبدیل شدن به یک قدرت هوایی از موقعیتی بسیار بد تر از روسیه آغاز می کند. روسیه قبلاً در سالهای اتحاد شوروی یک قدرت بزرگ هوانوردی بود و علیرغم شکست دهه 90 ، توانایی خود را در این زمینه حفظ کرد. چین هرگز توانایی های زیادی در این زمینه به ویژه در تولید موتورهای هواپیما نداشته و ندارد. بنابراین، پنجره بزرگی از فرصت برای همکاری روسیه و چین در اینجا فراهم می شود. رقیب مدرن ما با آنالوگ های غربی، MS-21 که سال آینده برای خطوط هوایی داخلی عرضه می شود، به چینی ها فروخته نخواهد شد. زیرا اولویت اول انتقال حامل های خود به آن است و این حداقل یک دهه طول خواهد کشید. هم اکنون هدف چین ایجاد تغییر در هواپیماهای خود است. با این حال، مسکو اگر بخواهد می تواند در تولید قطعات و اجزای خاصی برای هواپیماهای چینی به پکن کمک کند. روسیه همچنین می تواند موتورهای خود را بفروشد که به هیچ وجه کمتر از موتورهای غربی نیستند. چین هنوز نحوه تولید آنها را نیاموخته است.

https://ria.ru/20250421/kitay-2012380410.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده