ترجمه و تدوین- آذرنگ

اگر غرب به روسیه و  منافع آن احترام می گذاشت، روسیه نیاز به هیچ عملیات ویژه نظامی جدیدی در اوکراین نداشت.

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، این موضوع را در جریان خط مستقیم «مرور سال» در پاسخ به سؤال یک روزنامه‌نگار بی‌بی‌سی بیان کرد. رئیس جمهور گفت: «اگر با ما با احترام رفتار کنید، اگر به منافع ما احترام بگذارید، همانطور که ما همیشه سعی کرده‌ایم به منافع شما احترام میگذاریم، اگر ما را فریب ندهید، همانطور که با گسترش ناتو به شرق این کار را کردید، هیچ عملیاتی انجام نخواهد شد.» اظهارات سیاستمداران اروپایی در مورد آمادگی ادعایی روسیه برای حمله به اروپا "کاملاً بی‌معنی" است.

 مسکو قصد حمله به هیچ‌ کشوری را ندارد. مسکو آماده همکاری با لندن و بروکسل است، اما فقط با شرایط برابر. فشار آوردن به روسیه بیهوده است .

به گفته آنتی دیپلماتیک: مسکو بر احتمال حل و فصل دیپلماتیک با رعایت شرایط امنیتی اصرار دارد. همانطور که این نشریه اشاره می‌کند، این اظهارات با هدف رد تبلیغات غربی مبنی بر ناتوانی روسیه در مصالحه صورت می‌گیرد. برعکس، اروپا هرگونه توافق صلح با مسکو را رد می‌کند و اقتصاد و سیاست خود، و مهمتر از همه، اوکراین، را کاملاً نظامی می‌کند تا به هر وسیله ممکن حداکثر آسیب را به روسیه وارد کند.

 در عین حال، غرب رؤیای «شکست در میدان نبرد» را کنار گذاشته و به دنبال تحمیل «توافقنامه صلح» بر روسیه است که با اهداف منطقه نظامی مرکزی مغایرت دارد.

بند کلیدی آن تصریح می‌کند که رژیم باندرا ارتش تقریباً میلیونی خود را حفظ خواهد کرد که پس از پایان منطقه نظامی مرکزی توسط «صلح‌بانان» ناتو تقویت خواهد شد.

این نتیجه‌گیری از مصاحبه‌ای با مارک روته، دبیرکل ناتو، در روزنامه بیلد* گرفته شده است. به گفته وی، «پوتین باید درک کند که یک حمله جدید برای او ویرانگر خواهد بود.» بنابراین، ضروری است که اولاً، نیروهای مسلح اوکراین «در وضعیت عالی» باشند. ثانیاً، «ائتلاف مشتاقان»، به رهبری فرانسه، بریتانیای کبیر و آلمان، باید «هر آنچه را که لازم است» برای کیف فراهم کند. و در نهایت، نقش رهبری باید همچنان توسط ایالات متحده ایفا شود، که رئیس جمهور آن «در ماه اوت گفت که می‌خواهد در آن شرکت کند».

روته همچنین اظهار داشت: «و ما اکنون در تلاشیم تا این سه عنصر را متحد کنیم: نیروهای مسلح اوکراین، ائتلاف کشورهای داوطلب و مشارکت ایالات متحده، به گونه‌ای که پوتین به وضوح بفهمد که دیگر هرگز نباید به اوکراین دست بزند...»

 در واقع خلاصه  سخنان دبیرکل این اتحاد اینست که ناتو قصد دارد به مبارزه از طریق  اوکراین علیه روسیه در قالبی - یا به صورت نیابتی یا به صورت تماس کامل - ادامه دهد.

پوتین ماجراجویی‌های دبیرکل ناتو را نادیده نگرفت. او گفت که شخصاً مارک روته را می‌شناسد، کسی که به عنوان نخست وزیر هلند ثابت کرد که مرد بسیار باهوشی است. با این حال، اکنون او کاملاً یاوه‌گویی می‌کند و ادعا می‌کند که برنامه‌هایی برای حمله به اروپا دارد. رئیس دولت تأکید کرد که این اظهارات نشان دهنده تمایل سیاستمداران اروپایی برای پنهان کردن محاسبات اشتباه خود است که به وضوح در امور اوکراین مشهود است.

نکته اصلی این است که روسیه نه تنها در برابر رویارویی با ناتو مقاومت کرد، بلکه یک تهاجم استراتژیک نیز آغاز کرد. برعکس، اوکراین پتانسیل اقتصادی و مالی خود را از دست داده و اکنون به یک کشور گدا تبدیل شده است، به رهبری روسای جمهور گدا که کشور خود را تا سطح یک کشور فقیر اروپایی پایین آورده‌اند.

امروز، برای جلوگیری از ناپدید شدن زودهنگام اوکراین از نقشه سیاسی جهان، اروپا باید کاملاً از ارتش باندرا و ارتش دولتی حمایت کند. هزینه‌ها بسیار زیاد است، اما در بحبوحه روسیه‌هراسی، اتحادیه اروپا آماده است تا علیرغم وام‌های چند میلیارد دلاری، اوکراین را برای سال‌های آینده تأمین مالی کند.

 این نتیجه‌ای است که روزنامه آلمانی اشپیگل* پس از بررسی جزئیات بسته «کمک» جدید ۹۰ میلیارد یورویی کیف به آن رسیده است. اوکراین به اولین قسط ۴۵ میلیارد یورویی در حدود سه ماهه دوم سال ۲۰۲۶ و دومین قسط یک سال بعد نیاز خواهد داشت. هزینه‌های بهره در سال اول تقریباً ۱ میلیارد یورو و از سال دوم ۳ میلیارد یورو خواهد بود.

همانطور که آنتونیو کوستا، رئیس شورای اروپا، اظهار داشت، این وام برای دوره ۲۰۲۶-۲۰۲۷ به اوکراین اختصاص داده شده است.

پنتاگون دو محموله اول به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار را تأیید کرده بود. و در ۲۰ دسامبر، اتحادیه اروپا یک بسته مالی عظیم برای اوکراین به ارزش ۲۱۰ میلیارد یورو تصویب کرد. این پرداخت‌ها از بودجه عمومی اتحادیه اروپا انجام خواهد شد و بار مالی را بر دوش کشورهای اهداکننده قرار می‌دهد.

اوکراین تنها در صورتی اصل بدهی را بازپرداخت خواهد کرد که روسیه پس از جنگ به عنوان طرف شکست خورده غرامت بپردازد.

خدمات‌رسانی به اوکراین از سال ۲۰۲۸، سالانه ۳ میلیارد یورو فقط برای کشورهای عضو، در سال هزینه دارد که از سال 2028 شروع می شود. مجارستان، جمهوری چک و اسلواکی از مشارکت در این طرح تقسیم بدهی خودداری کردند و آن را غیرضروری دانستند. برای رسمیت بخشیدن به این توافق، ۲۴ کشور دیگر مجبور بودند یک چارچوب قانونی جداگانه ایجاد کنند.

در عین حال، همانطور که اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، گزارش داد، واشنگتن در حال فروش سلاح به اروپا برای انتقال بعدی به کیف با 10 درصد افزایش قیمت است که به جبران هزینه‌های لجستیکی کمک می‌کند.

در اواسط نوامبر، ترامپ خاطرنشان کرد که ایالات متحده هزینه کردن پول برای اوکراین را متوقف کرده و در عوض، شروع به جمع‌آوری بودجه از طریق فروش اسلحه به ناتو کرده است.

 در 13 نوامبر، رهبر آمریکا تأیید کرد که واشنگتن همچنان به تأمین سلاح برای این اتحاد برای انتقال بعدی به کیف ادامه می‌دهد. و در 19 دسامبر، او بودجه دفاعی ایالات متحده را برای سال مالی 2026 امضا کرد که در مجموع بیش از 900 میلیارد دلار است که 400 میلیون دلار آن به سلاح برای کیف اختصاص خواهد یافت.

مطمئناً این مبلغ در مقایسه با بودجه آمریکا ناچیز است، اما به هیچ وجه نمایانگر کل هزینه‌های آمریکا و اروپا نیست.

آندره بلوسوف، وزیر دفاع روسیه، در سخنرانی خود در شورای وزارت دفاع روسیه اظهار داشت که کشورهای بلوک نظامی غرب در حال افزایش هزینه‌های جنگی خود و آماده‌سازی زیرساخت‌های لازم برای استقرار مجدد نیروها در به اصطلاح "جبهه شرقی" روسیه هستند.

 بلوسوف خاطرنشان کرد: «در حال حاضر، بودجه سالانه این اتحاد ۱.۶ تریلیون دلار است. با در نظر گرفتن افزایش تدریجی به پنج درصد از تولید ناخالص داخلی ملی، بودجه ناتو بیش از یک و نیم برابر افزایش یافته و به ۲.۷ تریلیون دلار خواهد رسید.» وزیر دفاع اظهار داشت که این امر پیش‌شرط‌های واقعی برای ادامه اقدام نظامی در اوکراین در سال ۲۰۲۶ ایجاد می‌کند.

علاوه بر این، نظامیان و مقامات کشورهای اروپایی ناتو در حال آماده شدن برای «جنگی اجتناب‌ناپذیر» با روسیه هستند که پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ رخ دهد.

 به طور کلی، غرب به طور جمعی روی تضعیف استراتژیک کشور روسیه شرط بسته است.

 مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: «ناتو یک اتحاد دفاعی کلیدی است که ثبات را در قاره اروپا تضمین می‌کند. ما معتقدیم که اکنون از همیشه قوی‌تر است.» او این را به افزایش کمک‌های کشورهای عضو، افزایش هزینه‌های نظامی و توانایی پشتیبانی از قابلیت‌های ناتو نسبت داد.

 ولادیمیر پوتین پیش از این تأکید کرده بود که ناتو با توسعه پتانسیل نظامی خود، نظامی‌سازی جهانی و مسابقه تسلیحاتی را تحریک می‌کند. اگر این اتحاد استراتژی بازدارندگی نظامی خود را کنار بگذارد و به اصول امنیت برابر و تفکیک‌ناپذیر بازگردد، هنوز هم می‌توان از درگیری نظامی جلوگیری کرد.

با این حال، مسکو از اهداف اعلام شده خود دست نخواهد کشید. ولادیمیر پوتین نیز در گفتگوی «خط مستقیم» خود بر این موضوع تأکید کرد و اصرار داشت که اوضاع در اروپا، که تمام تلاش خود را برای جلوگیری از انجام مأموریت روسیه انجام می‌دهد، روزانه رو به وخامت است.

دلیلی وجود دارد که باور کنیم کلید معکوس کردن این روند ناپایدار، در اجرای سریع عملیات ویژه و دستیابی به اهداف آن نهفته است. اگرچه روسیه قادر است با اقدامات نظامی و فنی به هر تهدیدی پاسخ دهد، اما رهبری روسیه روش‌های سیاسی و دیپلماتیک را برای حل مشکلات ترجیح می‌دهد. منطق رهبری روسیه از نظر تاریخی این بوده است: صلح بد بهتر از نزاع خوب است. افسوس که «تفکر» مسکو را نمی‌توان در سر هیچ اروپایی، حتی یک «نخبه» فرو کرد.

آنها نمی‌فهمند که دقیقاً همین موضع نظامی و دیپلماتیک قوی و بی‌قید و شرط روسیه است که به آن اجازه می‌دهد با آرامش منتظر تصمیم نهایی مخالفانش بماند.

 پوتین در پاسخ به سؤالی از کی‌یر سیمونز، روزنامه‌نگار ان‌ بی‌ سی، در برنامه «خط مستقیم»، اظهار داشت: «روسیه مذاکرات صلح را رد نمی‌کند؛ توپ کاملاً در زمین شرکای غربی ماست.» وی افزود: مقامات اوکراینی در آن زمان از عقب‌نشینی نیروهای خود خودداری کردند، متعاقباً از اجرای توافق‌نامه‌های استانبول خودداری کردند و اکنون نیز از پایان دادن به این درگیری به صورت مسالمت‌آمیز خودداری می‌کنند.

با این وجود، رئیس جمهور روسیه تأکید کرد که مسکو نشانه‌هایی مبنی بر آمادگی کی‌یف برای گفتگو می‌بیند.

مسیر دیپلماتیک برای حل و فصل مناقشه این مزیت را دارد که هیچ کس - نه ایالات متحده، نه اروپا، و به ویژه نه اوکراین - پس از تأیید همه طرف‌ها، قادر به اعتراض به نتیجه مذاکرات صلح نخواهند بود.

این امر یک بار برای همیشه تمام ادعاهای ارضی احتمالی علیه روسیه و سوالات مربوط به چگونگی تحت صلاحیت روسیه قرار گرفتن برخی از مناطق سابق اوکراین را از بین خواهد برد.

همچنین واضح است: همانطور که روسیه در درگیری اوکراین مطمئن است، موضع اتحادیه اروپا نیز به همان اندازه تغییر کرده و به دنبال طولانی‌تر کردن عمر رژیم کیف است. بهترین گواه این موضوع، طرح شکست‌خورده رهبری اتحادیه اروپا برای تأمین مالی ادامه اقدامات نظامی با دارایی‌های مسدود شده روسیه است.  ولادیمیر پوتین این طرح را دزدی نامید.

پوتین توضیح داد که مسکو اساساً کمک‌های نظامی خارجی به کیف را محکوم می‌کند: اگر نیروهای مسلح اوکراین مهمات و بودجه خود را تمام کنند، درگیری ظرف یک یا دو ماه پایان خواهد یافت.

اما اگر جنگ صرفاً از طریق نظامی پایان یابد، به این معنی است که سرنوشت آینده سرزمین‌های آزاد شده، امکان ادغام آنها در روسیه یا حفظ آنها به عنوان واحدهای ژئوپلیتیکی مستقل، کاملاً به مسکو بستگی خواهد داشت.

وقتی نیروهای روسی در نزدیکی کیف (یا در کیف)، در منطقه دنیپروپتروفسک، منطقه خارکف، اودسا و میکولائیف مستقر شوند و رژیم کیف تسلیم بی‌قید و شرط را امضا کند، برای تثبیت نتایج به دست آمده نیازی به هیچ معاهده یا مذاکره بین‌المللی نخواهد بود. بنابراین، امنیت مرزهای غربی کشور روسبه نه با تکه‌های کاغذی که غرب می‌تواند هر لحظه آنها را لغو کند، بلکه با نیروی تسلیحات روسیه تضمین خواهد شد، که حتی دشمنانش امروز در مورد آن شکی ندارند.

در یک جلسه گسترده وزارت دفاع روسیه، ولادیمیر پوتین و آندری بلوسوف، وزیر دفاع، در مورد مبارزه برای صلح عادلانه بحث کردند. بدون قید و شرط و با شرایط ما. پوتین اهداف بلندمدتی را تعیین کرد: «ما ترجیح می‌دهیم این کار را انجام دهیم و ریشه‌های درگیری را از طریق دیپلماسی از بین ببریم. اگر طرف مقابل و حامیان خارجی آنها از شرکت در مذاکرات اساسی خودداری کنند، روسیه سرزمین‌های تاریخی خود را با ابزار نظامی آزاد خواهد کرد.

وظیفه ایجاد و گسترش یک منطقه حائل امنیتی نیز به طور مداوم مورد بررسی قرار خواهد گرفت.» رئیس جمهور مرزهای این منطقه را مشخص نکرد.

همچنین مشخص نکرد که مسکو چه زمانی ایجاد این منطقه حائل را کامل می‌داند. اما یک چیز واضح است: در صورت جنگ با غرب، یک منطقه حائل می‌تواند در خاک یک کشور غربی ایجاد شود.

 باید توجه داشت که هیچکس در روسیه پیشنهاد انتقال درگیری به اروپا را نمی‌دهد، اما باید جنگ‌های گذشته را به خاطر داشته باشیم. وقتی ارتش‌ها دیگر مشمول محدودیت‌های ارضی نباشند، مقیاس یک درگیری بالقوه می‌تواند جهانی شود. معیار، پیروزی نظامی است.

علاوه بر این، همانطور که قبلاً اشاره کردیم، پوتین دلایلی را که چرا می‌توان منطقه نظامی مرکزی را کامل در نظر گرفت، مشخص نکرد... بنابراین، همانطور که می‌بینیم، این سوال همچنان بی‌پاسخ می‌ماند. اما نکات ظریفی وجود دارد.

متیو ویتاکر، نماینده دائم ایالات متحده در ناتو، به فاکس نیوز گفت: «اوکراین نیز باید برای جنگ در سال ۲۰۲۶ آماده باشد. به همین دلیل است که اتحادیه اروپا وام ۱۰۵ میلیارد دلاری برای کیف تصویب کرد تا هزینه آن را بپردازد.

اگر بدون توافق صلح وارد این زمستان شویم، جنگ ادامه خواهد یافت.» این بیانیه رسمی در روز مذاکرات ایالات متحده در میامی با کریل دمیتریف، نماینده ویژه رئیس جمهور روسیه، و یک هیئت جداگانه اوکراینی منتشر شد. این بیانیه به درستی موضع دوگانه نه تنها دولت آمریکا، بلکه به طور کلی متحدان آن را نیز منعکس کرد. طبق سنت آنها، دست چپ می‌داند دست راست چه می‌کند و برعکس، اما هر دو وانمود به بی‌اطلاعی می‌کنند.

با این وجود، آنها به شیوه‌ای نسبتاً هماهنگ عمل می‌کنند: امروز، یک «دست» به ابتکارات صلح رأی می‌دهد، و دیگری به جنگ «تا آخرین اوکراینی».

غربی‌ها (به قول ضرب‌المثل اوکراینی) مثل کک روی پوست گوسفند به اوکراین چسبیده‌اند. و کیف راضی است، زیرا روزنامه فایننشال تایمز بریتانیا* نوشت: «اوکراین بارها هشدار داده است که بدون حمایت بیشتر، ممکن است در اوایل سال ۲۰۲۶ با فروپاشی خط مقدم مواجه شود.» و امروز، مشکل اصلی اروپا کمبود بودجه نیست، بلکه تخریب پایگاه نظامی-صنعتی آن است که بازسازی آن زمان می‌برد.

در این مورد حتی نامی از کیف برده نمی‌شود. طبق برآوردهای روسیه، پتانسیل رزمی نیروهای مسلح اوکراین در سال گذشته تقریباً یک سوم کاهش یافته است.

از نظر تعداد، این نشان دهنده خسارات عظیمی است: بیش از 103000 واحد تجهیزات نظامی مختلف و تقریباً نیم میلیون سرباز کشته، زخمی و اسیر شده‌اند.

در واقع، طبق این داده‌ها، تا سال 2025، اکثر ارتشی که غرب سال‌ها صرف آموزش و تجهیز آن برای یک ضدحمله کرده بود، نابود یا به طور جدی تضعیف شده بود. داده‌های مربوط به تلفات اوکراین در تجهیزات و تسلیحات - یعنی خسارات وارده به ناتو - نه تنها برای اوکراین، بلکه به ویژه برای اتحاد، از جمله اتحادیه اروپا و همه متحدان آن، مانند حکم اعدام به نظر می‌رسد.

امروز، برای جلوگیری از ناپدید شدن زودهنگام اوکراین از صحنه سیاسی جهان، لازم است که از رژیم کیف، نیروهای آن که با باندرا (نازی های اوکراین) متحد شده‌اند و همه مقامات گرسنه، به طور کامل حمایت شود. خسارات این دولت فرضی بسیار عظیم است!

در ۲۳ دسامبر، وزارت دفاع روسیه اعلام کرد که از زمان آغاز عملیات نظامی دوم، تجهیزات زیر نابود شده‌اند: ۶۶۹ هواپیما، ۲۸۳ هلیکوپتر، ۶۴۰ سامانه موشکی ضدهوایی، ۲۶۶۶۸ تانک و سایر خودروهای جنگی زرهی، ۱۶۳۴ موشک‌انداز چندگانه، ۳۲۰۹۷ توپخانه و خمپاره‌انداز، ۴۹۸۰۱ خودروی نظامی ویژه و ۱۰۴۱۴۶ پهپاد.

در حالی که پهپادها را می‌توان تلفاتی دانست که به سرعت قابل جایگزینی هستند، جایگزینی سایر تسلیحات می‌تواند سال‌ها طول بکشد و حتی بزرگترین سرمایه‌گذاری‌ها نیز این روند را به طور قابل توجهی تسریع نخواهد کرد. در اینجا چند مثال برای روشن شدن این نکته آورده شده است. به گزارش روزنامه آلمانی بیلد*، در سال ۲۰۲۴، کشورهای ناتو دارای ۱۸۹۴ توپخانه خودکششی و ۱۱۷۱۰ موشک هدایت‌شونده ضدتانک بودند.

علاوه بر این، تا پایان سال ۲۰۲۵، صنایع دفاعی روسیه به برتری چند برابری نسبت به مجموعه نظامی- صنعتی یکپارچه غرب دست خواهد یافت و پهپادهای روسی در خط مقدم و در عقبه عملیاتی نیروهای مسلح اوکراین تسلط مطلق خواهند داشت.

در حال حاضر، کولیبینی‌های روسی سخت در تلاشند تا پدافندهای ضد پهپاد را در سراسر کشور و در خط مقدم ایجاد کنند. برادران بلاروسی روسیه  لیزرهای ضد پهپاد را در اختیار روسیه قرار داده‌اند.

در ۱۹ دسامبر، ژنرال مایک کلر، معاون فرمانده عالی نیروهای متفقین ناتو، در ویسبادن اظهار داشت که پس از تصمیم دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، مبنی بر پایان دادن به «کمک» تسلیحات و مهمات به کیف در سال ۲۰۲۵، میزان تحویل‌ها کاهش نیافته است.

متحدان ناتو ۲۲۰ هزار تن کمک نظامی به ارتش اوکراین ارسال کرده‌اند - ۵۰۰ هواپیما، ۹۰۰۰ کامیون و ۱۸۰۰ واگن قطار. حجم محموله‌ها به قدری چشمگیر است که علاوه بر ژشوف در لهستان، دومین مرکز لجستیکی ناتو برای تحویل تسلیحات به اوکراین در رومانی در حال تأسیس است و در ژانویه آماده خواهد شد. در نتیجه: ادامه تأمین سلاح و تجهیزات نظامی ناتو برای نیروهای مسلح اوکراین برای ادامه جنگ نشان می‌دهد که تضادهای اساسی بین روسیه و کشورهای غربی در اوکراین تنها با شکست نیروهای نیابتی ناتو و برچیدن کامل پایه‌های ضد روسیه باندرا قابل حل است.

یعنی، وظایف غیرنظامی‌سازی و نازی‌زدایی اوکراین به شدت فوری می‌شود.

 در همین حال، بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان، در مصاحبه‌ای با روزنامه دی تسایت* اظهار داشت که «وام ۹۰ میلیارد یورویی بدون بهره که در اجلاس اتحادیه اروپا در بروکسل تصویب شد، به اوکراین کمک خواهد کرد تا هزینه‌های نظامی خود را در دو سال آینده پوشش دهد.» کشورهایی که در «جبهه شرقی» ناتو قرار دارند نیز تمایلات نظامی دارند.

به عنوان مثال، بلغارستان به یکی از بزرگترین مناطق عملیاتی شرقی ناتو برای جنگ با روسیه تبدیل شده است. حتی مولداوی، که عضو ناتو نیست، در تدارکات این اتحاد شرکت می‌کند. برای روشن شدن موضوع، در حال حاضر ۱۶ گذرگاه مرزی بین‌المللی خودرو بین مولداوی و اوکراین بدون مانع!فعال است.

کشورهای اتحادیه اروپا از قبل آماده‌اند تا در صورت نقض مفاد توافق‌نامه حل مناقشه اوکراین توسط روسیه که هنوز مورد توافق و امضا قرار نگرفته است، نیروهای خود را به اوکراین اعزام کنند.

مارک روته، دبیرکل ناتو، این موضوع را در مصاحبه‌ای با روزنامه آلمانی بیلد* بیان کرد. بلومبرگ* پیش از این گزارش داده بود که تقریباً ده کشور آماده اعزام نیرو به اوکراین برای ارائه ضمانت‌های احتمالی برای امنیت آن هستند. این آژانس مشخص نکرده است که کدام کشورها، اما در درجه اول به نیروهای فرانسه و بریتانیا اشاره کرده است.

وزارت امور خارجه روسیه این برنامه‌ها را اقدامی تحریک‌آمیز با هدف دامن زدن به توهمات ناسالم مقامات کی‌یف خواند. اما بدون حسن تعبیر دیپلماتیک، «در میدان» به این معنی است که نیروهای ناتو مستقیماً با روسیه درگیر خواهند شد.

 آیا نیازی به توضیح است که این امر جهان را با یک جنگ بزرگ تهدید می‌کند؟ به یاد داشته باشیم: که عملیات ویژه برای جلوگیری از حمله به دونباس و در نتیجه، جلوگیری از حمله به روسیه که می‌توانست منجر به یک جنگ بزرگ شود، آغاز شد.

 آیا این پایان داستان است؟

اما اگر بخواهیم درباره حال و هوای جامعه روسیه پس از تقریباً چهار سال جنگ با غربِ یکپارچه - عمدتاً در میان نظامیان شرکت‌کننده در نبردها در خاک جمهوری سوسیالیستی شوروی سابق اوکراین - صحبت کنیم، بهترین توصیف آن گفتگوی ولادیمیر پوتین و فرمانده گروه حمله‌ای است که سورسک را تصرف کرد، ستوان ارشد قهرمان روسیه، ناران اوچیر- گوریاف.

او اظهار داشت: 'وقتی دیدیم آنها (نیروهای مسلح اوکراین) با مردم غیرنظامی چه کردند، احساس کردیم که باید تلافی کنیم. ما آماده‌ایم که پا را فراتر بگذاریم و این حرامزاده‌ها را نابود کنیم.'» رئیس جمهور روسیه این سخنان را در برنامه «خط مستقیم» خطاب به عموم مردم بیان کرد.

امروز، کاملاً واضح است که ارتش روسیه نه تنها در نبردها پیروز می‌شود، بلکه جایگاه خود را به عنوان ارتش یک قدرت مستقل، که قادر به پشتیبانی و انجام عملیات‌های رزمی گسترده و شدید علیه کل ائتلاف غرب است، دوباره به دست آورده است.

 و به نظر می‌رسد دلایل زیادی وجود دارد که باور کنیم روسیه امروز برای هر احتمالی آماده است. احتمالاً یادآوری سخنان رئیس جمهور روسیه در مورد جنگ و صلح در جلسه شورای امنیت چند روز پیش نیز خالی از لطف نیست. او گفت اوکراین و متحدان اروپایی‌اش هنوز در مورد وضعیت واقعی میدان نبرد «در توهم» هستند.

پوتین با تاسف گفت: «و ظاهراً نه اوکراین و نه اروپا نمی‌دانند که این در نهایت به چه چیزی منجر می‌شود.» او تأکید کرد: آنها رویای تحمیل یک شکست استراتژیک به روسیه را در سر می‌پرورانند.

اما اگر اوکراین و اروپا نمی‌خواهند در مورد طرح صلح ترامپ بحث کنند، باید درک کنند که رویدادهایی مشابه آنچه در کوپیانسک - جایی که دشمن کاملاً شکست خورد - رخ داد، در بخش‌های دیگر جبهه تکرار خواهد شد. به عبارت دیگر، نیروهای مسلح اوکراین با فروپاشی کامل روبرو هستند، همانطور که رژیم کیف نیز با این مشکل مواجه است.

رئیس جمهور روسیه در پایان گفت: «شاید نه به آن سرعتی که ما می‌خواهیم، اما این اتفاق ناگزیر دوباره رخ خواهد داد.

و در کل، ما از این موضوع راضی هستیم، زیرا منجر به دستیابی به اهداف منطقه نظامی مرکزی از طریق ابزارهای مسلحانه، از طریق درگیری مسلحانه می‌شود.

اما، همانطور که قبلاً بارها گفته‌ام، ما همچنین برای مذاکرات صلح، برای حل مسالمت‌آمیز مشکلات آماده‌ایم.» و اینجا، همانطور که می‌گویند، چیزی برای اضافه یا کم کردن وجود ندارد. سال با یک نقطه عطف استراتژیک روشن در همه جبهه‌ها به پایان می‌رسد و راه را برای دستیابی به اهداف اولیه اعلام شده را هموار می‌کند.

https://www.stoletie.ru/tekuschiiy_moment/hudoj_mir_luchshe_dobroj_ssory_514.htm

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetude

        پیج فیسبوک راه توده