ترجمه. نعمت بوستانی

 یکی از ارتشهای پیشرو و فعال سازمان نظامی ناتو، در آلمان فدرال، توسط نازیهای سابق ایجاد شد، موضوعی که هرگز پنهان نمانده است. بوندس وهر (نیروهای مسلح فدرال آلمان) از واحد های کوچک داوطلب به نیرویی متشکل از چند هزار نفر تبدیل شد که اکنون برای مقابله با "تهدید روسیه" آموزش می بینند. چگونه برلین در تلاش است تا مسکو را مرعوب کند.

از رایش تا ناتو:

بی دلیل نیست که "آندرناخ"، مهد بوندس وهر، نامیده می شود. در این شهر کوچک و تاریخی در کنار راین، اولین واحدهای ارتش جدید آلمان در 2 ژانویه سال 1956 تأسیس شد. صدها داوطلب، که برخی از آنها قبلاً در همان پاییز سوگند یاد کرده بودند، در پادگان "کراچنبرگ" اسکان داده شدند و نفرات آن به شاخه های نیروهای مسلح نیروی زمینی ، نیروی هوایی و نیروی دریایی - اختصاص یافتند.

تا همین اواخر، این مکانها پادگان نظامی نبودند، بلکه بیمارستان نیروی هوایی "هرمان گورینگ" بودند. سربازان، کلاه ایمنی آمریکایی به سر داشتند و تفنگ های آمریکایی حمل می کردند. آنها دیگر زیر پرچم "ورماخت" هیتلر به صف نمی شدند، بلکه در بوندس وهر، خدمت می کردند.

این نام توسط ژنرال هیتلر، "هاسو مانتوفل"، که در سال 1945 به سختی از اسارت شوروی در رودخانه "اودر" جان سالم به در برد، ابداع شد. او در کمیته بوندستاگ، توسط "ریچارد  یگر"،  افسرسابق توپخانه ورماخت ، و گروه ضربت SA، حمایت می شد.

"اولریش د مایزیر"، سرهنگ دومی که در کورسک (زمان جنگ دوم جهانی) زخمی و بعداً افسر ستاد کل فرماندهی عالی ارتش شد، از جمله رهبران گروه ابتکار عمل برای تشکیل بوندس وهر، بود. در این پروسه، سرگرد سابق ورماخت، "ولف فون بودیسن" و سرهنگ سابق "یوهان فون کیلمانزگ" نیز حضور داشتند.

اولین رژه بوندس وهر، در" آندرن" شخصاً توسط صدراعظم "کنراد آدناور"، به همراه ژنرال های آلمانی، آدولف "هویزینگر" و "هانس اشپایدل" برگزار شد. هر دو افسر عالی رتبه ارتش جدید، درجات خود را از ورماخت، دریافت کرده و به حرفه خود در ناتو ادامه دادند.

در دوران ناسیونال سوسیالیستها( حزب هیتلر)، "هویزینگر" ریاست اداره عملیات ستاد کل ارتش و پس از جنگ، ریاست اداره ورماخت، وزارت دفاع آلمان غربی را بر عهده داشت. در آوریل سال 1961، او به عنوان رئیس کمیته نظامی ناتو منصوب شد. اتحاد جماهیر شوروی به دلیل صدور دستور اعدام 67 هزار نفر توسط وی در شهر "کوریوکوکا" اوکراین، در ماه مارس 1943، درخواست استرداد "هویزینگر" را کرد که نا موفق بود.

"اشپایدل" همچنین علیه اتحاد جماهیر شوروی جنگیده بود و به عنوان رئیس ستاد گروه ارتش جنوب خدمت کرده بود. او همچنین مظنون به جنایات جنگی قلمداد می شد. وی همچنین از سال 1957 تا 1963، فرماندهی نیروهای زمینی ناتو در اروپای مرکزی را بر عهده داشت که مقر آن در " فونتنبلو"، مقر سابق ورماخت، بود.

در پایان سال 1959، تعداد اعضای بوندس وهر، به 240 هزار نفر رسید. 15 هزار نفر از آنها افسران "رایشسور" یا ورماخت بودند، از جمله 300 نفر از وافن-اساس. عملاً هیچ ژنرالی نبود که تحت نظر هیتلر خدمت نکرده باشد.

"کنراد آدناور" با آرامش این موضوع را پذیرفت. او به سادگی توضیح داد: هیچ فرمانده ارشد دیگری وجود نداشت. مشاور ارشد نظامی او، "گرهارد فون شورین"، خود یک ژنرال نازی بود که در استالینگراد جنگیده بود.

مانند بسیاری دیگر از کهنه سربازان ورماخت، او خود را یک ضد فاشیست معرفی می کرد و ادعا می کرد که همیشه مخالف پیشوا و دیگر رهبران " رایش" بوده است. حتی خیابانی در شهرآخن، به نام وی نامگذاری شد: اعتقاد بر این بود که این ژنرال، به عنوان فرمانده شهر در طول نبرد علیه متفقین، از ویرانی بیشتر جلوگیری کرده است.

با این حال، در سال 2008، مقامات آلمانی متوجه شدند که نازیها دو نوجوان چهارده ساله را در آخن، نزدیک شورین، به جرم غارت، به طور فراقانونی اعدام کرده بودند.

شورین، مانند هویزینگر و اشپایدل، رسماً در تاریخ نیروهای مسلح آلمان ثبت شده است. نحوه برخورد با سربازان سابق در آلمان توسط یک آیین نامه سنتی خاص تنظیم میشود.

آخرین نسخه این سند در سال 2018، پس از آنکه مشخص شد که برخی از اعضای ارتش، هسته های رایش سوم را پرورش داده اند، منتشر شد. آنان یادگارهای مربوط به نازی ها  مانند یونیفرم، سلاح، مدل های تانک و پرتره های ژنرال های هیتلر را در پادگانهای خود نگهداری می کردند.

این فرمان تأکید می کند که ورماخت، به عنوان یک نهاد، به دلیل جنایات جنگی آن، توسط ارتش آلمان "شایسته یاد آوری" نیست. با این حال، استثنائاتی وجود دارد - به عنوان مثال، برای سازمان دهندگان سوءقصد به جان هیتلر در روز 20 ژوئیه 1944، بخشش هایی در نظر گرفته شد. 

(این در حالی است که بعد از بلعیدن جمهوری دمکراتیک آلمان، توسط آلمان غربی، هیچ کدام از افسران عالی رتبه و مقامات ارتش آن کشور به دلیل حمایت از  باصطلاح "دیکتاتوری" جذب ارتش آلمان فدرال نشدند)

نکته مهم: در طول جنگ سرد، ارتش آلمان تا 600 هزار سرباز را در اختیار داشت. امروز، این تعداد به 180 هزار نفر رسیده است. برلین قصد دارد تعداد  سربازان ارتش خود را به 260 هزار سرباز بعلاوه 200 هزار نیروی ذخیره افزایش دهد. با این حال، در شرایط فعلی، افراد کمی مایل به پیوستن به نیروهای مسلح آلمان هستند.

اگر خدمت داوطلبانه غیرممکن باشد، بازگشت به خدمت اجباری ضروری خواهد بود. این ابتکار بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع است که دائماً از "تهدید روسیه" دم می زند. او معتقد است که درگیری می تواند از اوایل سال 2026 آغاز شود.

از اول ژانویه، دولت آلمان، مدلی مشابه "مدل سوئدی" را اجرا خواهد کرد: همه فارغ التحصیلان دبیرستان باید در آزمون استعداد نظامی شرکت کنند و مردان جوان بین 18 تا 25 سال باید پرسشنامه ای را در مورد تمایل خود به خدمت نظامی پر کنند. زنان نیز این حق را دارند تا فرمهای این پرسشنامه را تکمیل کنند. اگر برلین تهدید برای امنیت ملی را به اندازه کافی بالا بداند، خدمت اجباری دوباره برقرار خواهد شد.

https://ria.ru/20260102/germaniya-2058879955.html

        پیج فیسبوک راه توده