راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

آخرین پرسش و پاسخ زنده یاد کیانوری

که آلوده به خوشبینی نسبت به آیت الله خمینی است

آیا می توانستیم مانع

قتل عام فاشیستی 67 شویم؟

https://www.rahetudeh.com/rahetude/2021/mey/787/ki.m4a

    

برخی فعالان سیاسی سالهای اول برپائی جمهوری اسلامی که سهم مهمی در حادثه جوئی های چپ روانه داشتند مدعی اند که از پیش می‌دانسته جمهوری اسلامی قرار است همه گروه‌‌های مخالف را سرکوب کند و به زعم خود برای مقابله با این طرح نظام که تلاش می‌کرده گروه‌‌ها را به درگیری خشونت آمیز بکشاند، از مبارزه مسلحانه در آن شرایط از جمله در کردستان و خوزستان و گنبد، اعلام جنگ مسلحانه در خیابانها برای سرنگونی (اعلامیه مجاهدین خلق) و حتی اقدام کودکانه جمهوری سه روزه آمل دفاع می‌کنند! اقداماتی که همه ی عرصه ی سیاسی پس از انقلاب 57 را تحت تاثیر خود قرار داد و دامنه ی شکست آن فقط متوجه‌ی نیروهای مسلح مخالف نظام نشد بلکه دامن دیگر نیروهایی را که تلاش می‌کردند با مبارزه ی سیاسی آزادی‌‌های بدست آمده پس از انقلاب را حفظ و توسعه بدهند، شامل گردید. اهمیت آخرین مصاحبه زنده یاد نورالدین کیانوری دبیر اول وقت حزب توده ایران در آستانه یورش به حزب که آن را می شنوید اشاره به همین مسئله دارد .

 

کسانی که شکست اصلاحات و تغییرات را امری چنان قطعی و‌‌ بی تردید می‌نمایانند که گویی همه چیز محصول جبر و اراده از پیش طراحی شده توسط نظام است و نمی‌توان تغییری در آن ایجاد کرد، درحقیقت اصل را بر امیال خود قرار داده اند و برای شرایط بی وقفه درحال تغییر اجتماعی و تاثیر آن بر حکومت و مردم ارزشی قائل نیستند!

در عرفان ایران  خدائی از پیش وجود ندارد، بلکه سالک با سیر و سلوک به آن خدائی که در جستجوی آن در وجود خویش است می رسد! لذا حتی برای عرفا نیز مقصد از پیش تعیین شده نیست، بلکه مقصد همان راه است و بقول مولوی مرغانی که به دنبال سیمرغ می‌گردند خود پس از طی طریق به خویش می‌رسند !

عرصه سیاسی نیز بی شباهت به عرفان ایرانی نیست. پایان یک داستان سیاسی نیز به حوادثی که در طی آن رخ می‌دهد بستگی دارد. توده‌‌ها با درک درست از این قانون نانوشته تلاش می‌کنند در مقاطع و موقعیت‌‌های بدست آمده مهر تاثیر خود را بر روند رویدادها به جای بگذارند و اجازه نمی دهند حوادث بدون حضور و کنترل آنها خود به خود شکل بگیرد. اما کسانی که خود را روشنفکر می‌دانند گاه با ناامیدی چنان پیشگویی و ادعاهائی می‌کنند که گوئی از آغاز، اطلاع از پایان ناخوشایند داستان دارند. کسی که ادعا می‌کند از پیش نتیجه را می‌دانسته در واقع اعتراف می‌کند که برای تغییر آن تلاشی نه کرده و نه می کند! درحالیکه مدعی باید رفتاری را پیش بگیرد که به نتیجه ی مورد اشاره اش بینجامد تا صحت گفته اش عیان شود!

 

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 988   -  21 آبان  1404                                اشتراک گذاری:

بازگشت