|
در حالی که تنها چند کشور تا پایان جنگ سرد با تحریم های اقتصادی مواجه
بودند، این تعداد از سال 1990 تا ابتدای سال 2023 به 27 درصد از کل کشورها
افزایش یافت. به طور دقیق، اصطلاح «تحریمها» فقط برای محدودیت های اعمال
شده توسط شورای امنیت سازمان ملل صحیح است. در واقع، ما عمدتا با اقدامات
قهری خودسرانه توسط ایالات متحده سر و کار داریم که در حدود نیمی از موارد
توسط اتحادیه اروپا هم حمایت می شود. این اقدامات اکنون با درجات مختلف و
شدید علیه بیش از 40 کشور و در واقع علیه یک سوم بشریت از نظر جمعیت هدایت
می شوند.
نتیجه تحقیقاتی که در یکی از معتبرترین مجلات پزشکی جهان، The Lancet منتشر
شده است، مشخص می کند که تحریم های یک جانبه توسط ایالات متحده و یا
اتحادیه اروپا از سال 1971 سالیانه به طور متوسط باعث مرگ 560 هزار تن شده
است. توجه داشته باشیم که این تعداد «سالانه» است، نه تعداد کل مرگ انسان
ها در سطح جهان. مطالعه مجله معتبر پزشکی جهان (لانست) تحریم های اعمال شده
بر 152 کشور را بین سال های 1971 تا 2021 مورد بررسی قرار داده است نشان می
دهد که در این 50 سال، تحریم های یکجانبه توسط ایالات متحده و یا اتحادیه
اروپا منجر به مرگ زودرس بیش از28 میلیون انسان شده است. رقم سالیانه 560
هزار مرگ در طول نیم قرن مطمئنا تعجب آوراست. با این وجود، سه نویسنده در
مطالعه ای بمنظور «تأثیر تحریم های بین المللی بر مرگ و میر، نتیجه تحقیقات
خود را بر اساس شواهد آماری دقیق اعلام کرده اند. بررسی سه پژوهشگر «مرکز
تحقیقات اقتصادی و سیاست» در واشنگتن، از بررسی 31 مورد، نشان می دهد که
تحریم های سازمان ملل تأثیری ناچیز داشته است، اما تحریم های ایالات متحده
و اتحادیه اروپا، همانطور که از تعداد کشته شدگان مشخص می شود، تأثیرات
فاجعه باری برجای گذاشته است. دانشمندان تحقیق کننده می نویسند: «نتایج
تحقیقات ما نشان داد که رابطه مستقیم و قابل توجهی بین تحریم ها و افزایش
مرگ و میر انسانها وجود دارد. ما قوی ترین تأثیر را در تحریم های یکجانبه،
اقتصادی ِ ایالات متحده یافتیم.»
«تحریم ها یکی از عوامل کاهش کمیت و کیفیت مراقبت های بهداشتی عمومی می
باشند، زیرا منجر به کاهش درآمدهای عمومی هر کشوری می شوند. تحریم ها باعث
کاهش واردات ضروری برای هر کشور می شود، زیرا درآمد های ارزی یک کشور بشدت
دچار کاهش می شود و در نتیجه دسترسی به لوازم پزشکی، مواد غذایی و سایر
کالاهای ضروری را محدود می شود.»
محققین همچنین بین تحریم های اعمال شده به طور یکجانبه توسط ایالات متحده و
یا اتحادیه اروپا و تحریم های اعمال شده توسط اقدامات چندجانبه سازمان ملل
تفاوت قائل می شوند. رقم 560 هزار تن معادل میانگین سالانه تلفات ناشی از
تحریم های یکجانبه اعمال شده توسط ایالات متحده و یا اتحادیه اروپا است.
بررسی ها نشان داد که نوزادان و افراد بالای60 سال بیشتر در معرض خطر
هستند. اما دیگر گروه های سنی نیز در امان نیستند.
تحقیق کننده گان می گویند: تحریم های اقتصادی یک جانبه به طور قابل توجهی
با افزایش مرگ و میر در حداقل شش گروه از هفت گروه سنی (به استثنای
نوجوانان) مرتبط است. این تحقیق نشان می دهد که «مرگ کودکان زیر 5سال 51
درصد از کل مرگ و میرهای مرتبط با تحریم ها در دوره 1350 تا 1400 را تشکیل
می دهد.» همچنین تعداد کشته شدگان ناشی از تحریم ها بیشتر از تعداد
قربانیان جنگ است. رقم تخمینی 560 هزار کشته در سال «بالاتر از میانگین
سالانه تلفات جنگی در این دوره (106 هزار کشته در سال) است و مشابه برخی
برآوردها از تعداد کل تلفات جنگی، از جمله تلفات غیرنظامیان (حدود نیم
میلیون مرگ در سال) است.»
کاربرد دلار آمریکا و یورو اتحادیه اروپا در بانکداری بین المللی و به
عنوان ارزهای ذخیره جهانی، و همچنین اعمال تحریم های فراسرزمینی، اهرم
اولیه تحریم ها علیه کشورهای ضعیف و یا در حال رشد و استقلال طلب است.
محققین می گویند: «729 مورد تحریم، چند جانبه و صرفا دوجانبه در دوره 1950
تا 2016 به اجرا گذاشته شده است.»
در گزارش تحریم هایی که واشنگتن برای سرنگونی دولت صدام حسین سال 2000 در
عراق در «مجله سلامت مدیترانه شرقی» منتشر شده است، به «افزایش سوء تغذیه
کودکان، افزایش نرخ مرگ و میر نوزادان و کودکان زیر پنج سال، و افزایش
بیماری های مسری از طریق غذا و آب» در عراق
اشاره دارد. این گزارش نشان می دهد که کالری و پروتئین روزانه در دسترس
عراقی ها در طول تحریم ها دو سوم کاهش یافته بود. در سال 2017، سازمان حقوق
بشری مرکز بین المللی عدالت ژنو بر اساس برآورد یونیسف گزارش داد که حدود
1/5 میلیون عراقی، عمدتا کودکان، در نتیجه مستقیم تحریم های اعمال شده جان
خود را از دست داده اند. این مقاله بر مردود بودن ادعای روزنامه « واشنگتن
پست » که نوشته بود: تخمین یونیسف در اوایل سال 1999 مبنی بر اینکه 500
هزار کودک عراقی در نتیجه تحریم ها جان خود را از دست داده اند، یک «دروغ
تماشایی» است. مرکز ژنو در تجزیه و تحلیل خود نشان داد که میزان مرگ و میر
کودکان عراقی بیش از دو برابر بیشتر از دهه 1980 بوده است. ما فقط باید به
عواقب کاهش دو سوم کالری و پروتئین تغذیه توجه کنیم که موردی فوق العاده
خطرناک برای بزرگسالان و کشنده برای کودکان در حال رشد و با عواقبی فاجعه
بار برای کسانی است که زنده می مانند.
اکثر شما که این مطلب را می خوانید پاسخ بی رحمانه مادلین آلبرایت، وزیر
امور خارجه وقت دولت دبلیو بوش پسر در ایالات متحده، را به یاد می آورید که
از او در مورد برآورد یونیسف در سال 1999 مبنی بر اینکه مرگ 500 هزار کودک
عراقی «ارزشش را دارد؟» پرسیده شد. سوال این است که اگر به قول مادلین
آلبرایت، مرگ میر 500 هزار کودک در یک کشور در یک دهه «ارزشش را دارد»،
ایشان پاسخ دهد مرگ و میر 28 میلیون کودک در پنج دهه از طریق تحریم های
اربابان ایشان چقدر ارزشش را دارد؟
با این حال، کشورهایی که امروز بیش از همه تحت تأثیر قرار گرفته اند، قبل
از سال 1990 تحت محاصره اقتصادی گسترده قرار داشتند: کره شمالی، کوبا،
ایران و سوریه و همچنین روسیه به عنوان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی. کره
شمالی از زمان آغاز جنگ کره در سال 1950 و از سال 2006 تحت تحریم های
سازمان ملل قرار گرفته است.
کوبا بیش از60 سال است، با هدف ایجاد بحران همه جانبه مورد تحریم است.
از سال 1962، سیاست محاصره ایالات متحده علیه کوبا که میلیاردها دلار خسارت
مالی به اقتصاد کوبا وارد کرده است، بالغ بر«5/1. تریلیون» دلار آمریکا است
این خسارت فقط در سال 2023، روزانه 15 میلیون دلار بوده است. کمبود درآمد
ارزی از گردشگری در پی همه گیری کرونا و مهمتر از همه، قرار گرفتن کوبا در
فهرست «کشورهای حامی تروریست» در دوران دونالد ترامپ، وضعیت اقتصادی و مالی
کوبا را تشدید کرده است. برچسب تروریسم به بانک ها و موسسات مالی بین
المللی اجازه نمی دهد تا شرکت ها و بازرگانان بین المللی با کوبا معامله
تجاری داشته باشند و «مشکلات جدی را برای معاملات مالی و بانکی، تجارت
خارجی، منابع درآمد و انرژی کوبا ایجاد کرده است.» به دلیل همین قانون
گردشگری کوبا از طریق آمریکا بشدت خسارت دیده است. در واقع، «دولت های
ایالات متحده از گردشگری که منبع اصلی درآمد کوبا است، به عنوان یک سلاح
سیاسی علیه کوبا استفاده می کنند.»
اکنون کمبود دارو، کود، سوخت و قطعات یدکی پیامدهای شدیدی برای وضعیت غذا و
همچنین تامین برق ایجاد کرده است. اکثر تراکتورها بلااستفاده هستند و به
سوخت و قطعات یدکی تحریم شده نیاز است. تولیدات کشاورزی متعاقبا کاهش یافته
است.
ایران نیز در معرض اقدامات محاصره جامع مشابهی قرار دارد. ایالات متحده
تحریم های خود را از سال 1979، پس از سرنگونی رژیم وابسته شاه، مهم ترین
متحد خود در منطقه، تحمیل کرد و تاکنون به طور پیوسته آن را گسترش داده
است. ایران اخیرا توانسته است ماهرانه روابط اقتصادی و سیاسی خود را از
طریق همکاری نزدیک تر با روسیه و مهمتر از همه از طریق گسترش همکاری های
اقتصادی با کشورهای آسیایی گسترش دهد. چین اکنون بزرگترین شریک تجاری این
کشور است. موقعیت ایران در برابر غرب با عضویت در جامعه کشورهای بریکس (در
اصل برزیل، روسیه، هند، چین، آفریقای جنوبی) به طور قاطع تقویت خواهد شد.
محاصره اقتصادی نیز تقریبا منحصرا توسط ایالات متحده و متحدانش اعمال می
شود بدون استثنا، آنها علیه کشورهایی هستند که به عنوان مخالف یا رقیب
ایالات متحده و متحدانش دیده می شوند یا به اندازه کافی مایل به تسلیم شدن
در برابر منافع اقتصادی و ژئوپلیتیکی خود نیستند، اعمال می شوند. جدا از
جنگ اقتصادی علیه روسیه، در درجه اول کشورهای فقیرتر در حال توسعه جنوب
جهانی هستند که اقتصادشان مورد حمله قدرت های امپریالیستی و استعماری سابق
قرار گرفته است. بنابراین اقدامات اخاذی آنها باید به عنوان شکلی از
استعمار نو نیز دیده شود.
ایالات متحده اکنون ترجیح می دهد از محاصره های مالی استفاده کند، از
ممنوعیت تراکنش های خاص گرفته تا مسدود کردن حساب ها و حذف کامل آنها از
بازار مالی ایالات متحده. آنها به نقش مرکزی موسسات مالی کشور در تسویه
تراکنش های مالی فرامرزی و نقش غالب دلار آمریکا به عنوان ارز پیشرو، ذخیره
و تراکنش جهانی متکی هستند.
محاصره های مالی همچنین نقشی اساسی در اجرای «تحریم های ثانویه» ایفا می
کند تا افراد و شرکت های کشورهای ثالث در سراسر جهان را مجبور به پیروی از
مقررات تحریم ایالات متحده کند. تخلفات می تواند منجر به مصادره دارایی ها،
جریمه های سنگین یا حتی محرومیت از بازارهای ایالات متحده شود.
اتاق های فکر امپریالیستی حتی «ناتوی ژئواکونیک» را پیشنهاد می کنند که
بعنوان «ناتوی اقتصادی غرب»، «مجمعی در محدوده جغرافیای اقتصادی اتحادیه
اروپا، ایالات متحده و بریتانیای کبیر باشد، که بمنظور هماهنگی تصمیمات
برای اقدامات اجباری اقتصادی علیه کشور های استقلال طلب عمل کند»
کشورهای اتحادیه اروپا نیز در تبعیت از ایالات متحده بر این عقیده هستند که
موضوع تحریم ها ربطی به مقررات سازمان ملل ندارد، بلکه سودجویانِ بازار
آزاد نظام سرمایه داری هر کشوری در نهایت آزاد هستند که تصمیم بگیرند با چه
کسی، چگونه و چقدر و چگونه تجارت کنند!
https://www.jungewelt.de/artikel/485957.sanktionen-unter-kuratel-gestellt.html
تلگرام راه توده:
https://telegram.me/rahetudeh
|
