راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

موساد و انگلستان دستهای

پشت صحنه این دهه بودند

دهه خونین و خوفناک 60

از مهرماه 1360آغاز شد!

     

30 خرداد ۱۳۶۰ سالروز یکی از خونین ترین برخوردهای سازمان مجاهدین خلق و سپاه پاسداران بود.

در آن روز رهبری این سازمان که هنوز در ایران بود، فراخوان تظاهرات مسلحانه علیه حکومت را داد و بدنه جوان و اغلب دانش آموز این سازمان با شعارعلیه آیت‌الله خمینی درتهران، به امید پیوستن مردم به آنها، به خیابان آمدند.

مقابله حکومت با آنها بسیار خشن بود. گفته می شود همان روز حداقل ۱۱۴۲ نفر در خیابان  کشته شدند و یا بلافاصله پس از دستگیری در زندان اوین تیرباران شدند که ۲۴۷ نفر آنها دانش‌آموز، ۲۰۹ نفر دانشجو، ۷۰ کارگر و کشاورز، ۵۰ دبیر و آموزگار، ۲۲کارمند، ۱۶تن از صاحبان مشاغل و حرف، ۱۲ درجه‌دار و سرباز ارتش، ۹پزشک، ۴استاد و عضو هیأت علمی دانشگاه بودند.

۶۳۲ تن از کشته شدگان ۵مهر را جوانان تا ۲۵ساله تشکیل می‌دادند که از میان آنها ۱۷۶تن از ۱۱ تا ۱۸سال داشتند.

این آغاز اولین درگیری مسلحانه خیابانی، پس از انقلاب 57 بود که نقش مهمی در شکل گیری جمهوری اسلامی کنونی داشت. متعاقب آن باصطلاح قیام خونین و کودکانه خیابانی، موج انفجارها و ترورها شروع شد که مهم ترین آنها انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی و سپس دفتر نخست وزیری بود که طی آن آیت الله بهشتی رهبر حزب جمهوری اسلامی و رئیس شورای عالی قضائی (قوه قضائیه وقت) نخست وزیر "حجت الاسلام باهنر" که از روشنفکر ترین روحانیون جوان آن زمان بود) و رجائی نخست وزیر بنی صدر که پس از فرار او از ایران به ریاست جمهوری رسیده بود به همراه دهها وزیر و نماینده مجلس و کادرهای درجه اول حزب جمهوری اسلامی کشته شدند.

امروز و با فاش شدن بسیاری از اسناد مربوط به شبکه های موساد و انگلستان در ایران پیش و پس از انقلاب 57 ، آشکار شده است که سازمان مجاهدین در آن ماجراجوئی آلت دست این سازمان ها شد و حتی برخی از عملیات مهم انفجاری و تروریستی را آن سازمان ها بنام مجاهدین انجام دادند. آنها ابتدا با نام گروه فرقان و با ترور آیت الله مطهری وارد میدان عمل شدند و سپس زیر گوشش مجاهدین خلق دست به اقداماتی زدند که همطراز با جنگ ایران و عراق، بزرگترین ضربات را به انقلاب 57 و به بیراهه کشیده شدن آن داشتند.

دو نسل ناراضی کنونی ایران، تا بدرستی ندانند در سال 57 و سه سال پس از سقوط رژیم شاه و تاسیس جمهوری اسلامی، در ایران چه حوادثی روی داد، امکان ندارد بدانند میوه تلخی بنام جمهوری اسلامی کنونی از کدام درخت تلخ ریشه به دامن مردم افتاده است. این نکته را ما (راه توده) بارها گفته و تاکید کرده ایم و حتی با نگاه به بسیاری از کتاب های خاطرات و یا مرور آن سالها خواسته ایم این انگیزه و کنجاوی را حداقل در نسل جوان و دانشجوی کشور و روزنامه نگاران پس از انقلاب و فعالان سیاسی این دوره برانگیزیم تا فارغ از شعارها و تبلیغات دروغ و گمراه کننده حکومت، خود بروند دنبال واقعیت رویدادهای آن سالهائی که بعدها به دهه خوفناک 60 ختم شد و صدها زندانی سیاسی در زندانهای ایران به دار آویخته شدند.

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 986   -  7 آبان  1404                                اشتراک گذاری:

بازگشت