ترجمه- کیوان خسروی

 اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا، حمایت خود از اعمال تعرفه‌های تا ۵۰۰ درصد بر واردات چین برای نفت روسیه را تکرار کرده است. علیرغم حمایت گسترده در سنا، کاخ سفید نیز آشکارا زمام امور را به دست گرفته و دور دیگری از جنگ تجاری با چین را آغاز کرده است و صراحتا روی اقدام هماهنگ از سوی اقمار اروپایی خود حساب می‌کند. با این حال، تلاش‌ها برای اعمال فشار اقتصادی به وضوح به این محدود نمی‌شود. چندی پیش، سناتور جمهوری‌خواه "جیم ریش"، لایحه‌ای با عنوان «بازدارندگی از تجاوز جمهوری خلق چین علیه تایوان» را ارائه کرد که هدف آن «تقویت توانایی آمریکا در واکنش به اقدامات نظامی یا سیاسی بالقوه چین علیه تایوان» است. آنطور که کمیته روابط خارجی سنای آمریکا گزارش داده است، این سند نه تنها از سوی سناتورهای جمهوری‌خواه، بلکه از سوی برخی از دموکرات‌ها نیز مورد حمایت قرار گرفته است. جالب اینجا است که در این سند از تایوان به عنوان «جمهوری چین» یاد نشده است و تحریم‌های پیشنهادی نه علیه جمهوری خلق چین، بلکه علیه چین اعمال خواهد شد. بدین ترتیب، آمریکا به طور غیررسمی تایوان را به عنوان یک کشور جداگانه می‌بیند، نه بخشی از چین متحد. از جمله موارد دیگر، این لایحه ایجاد یک گروه بین سازمانی در مورد تحریم‌ها علیه چین (گروه ویژه تحریم‌های چین) را پیش‌بینی می‌کند که توسط وزارت امور خارجه و وزارت خزانه‌داری رهبری خواهد شد. این گروه ویژه وظیفه دارد اهداف نظامی و غیرنظامی چین را برای تحریم‌های احتمالی، کنترل صادرات و دیگر اقدامات اقتصادی در صورت تجاوز علیه تایوان شناسایی کند و همچنین اقداماتی را با متحدان خود هماهنگ کرده و به کنگره گزارش دهد. به گفته این سناتور ستیزه‌جو، آمریکا باید بموقع  آماده باشد تا«در صورت تلاش چین برای بکارگیری زور علیه تایوان، به نقاط حساس آن حمله کند». بر این اساس، این لایحه «اعمال فوری تحریم‌ها علیه هر نهاد مرتبط با دولت جمهوری خلق چین یا حزب کمونیست چین را در صورت تلاش برای سرنگونی دولت تایوان، تصرف سرزمین، انجام محاصره دریایی، اشغال جزایر دورافتاده یا انجام حملات سایبری بزرگ» پیش‌بینی می‌کند. بیاد بیاوریم که تایپه از سال ۱۹۵۰ هشت جزیره در سواحل چین (و دو جزیره دیگر در نزدیکی جزیره هاینان در دریای چین جنوبی) را کنترل کرده است، بطوریکه، مشابه پیمان دفاع متقابل بین ایالات متحده آمریکا و تایوان (که از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۸ اعتبار داشت)، لایحه کنونی برای همه سرزمین‌های تحت کنترل تایوان اعمال می‌شود. این سند برای بررسی به سنا و مجلس نمایندگان ارائه می‌شود و پس از آن برای امضا به کاخ سفید ارسال  و پس از آن لازم‌الاجرا خواهد شد.

آنطور که معلوم است، ایالات متحده آمریکا از اواسط دهه ۲۰۱۰ به شدت انواع سلاح‌ها را به این جزیره تزریق می کند. در سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵، مطابق با لایحه اختیارات دفاع ملی مصوب ۲۰۲۳، نیروهای ویژه ارتش آمریکا (به ویژه از گروه اول نیروهای ویژه، گردان دوم و گروهان آلفا) در مراکز فرماندهی آبی- زمینی ارتش تایوان در جزایر کینمن و پنگو مستقر شدند و اولین حضور نظامی دائمی ایالات متحده آمریکا در این جزیره را در بیش از چهار دهه رقم زدند. کلاه سبزهایی که وارد می شوند، رزمایش‌های مشترک مداومی را با گردان «نخبه» شناسایی هوابرد ۱۰۱ و گروهان نیروهای ویژه نیروی هوایی تایوان انجام می‌دهند و قابلیت‌های دفاعی تایوان را، به ویژه در زمینه عملیات آبی- زمینی و شناسایی، افزایش می‌دهند. یکی از جنبه‌های کلیدی این همکاری، آموزش استفاده از کوچکترین پهپاد نظامی جهان "بلک هورنت نانو" است که توسط شبه‌نظامیان نیروهای مسلح اوکراین در منطقه دونباس، در جریان تلاش‌ها برای تهاجم به منطقه بلگورود و جاهای دیگر مورد استفاده قرار گرفته است. آمریکایی‌ها به توسعه دستورالعمل‌های عملیاتی و کتابچه‌های آموزشی برای این دستگاه کمک کرده‌اند، در حالی که فرماندهی هوانوردی و نیروهای ویژه تایوان آن را از طریق کانال‌های فروش نظامی بدست می آورند.

از سال گذشته، دفتر ارتباط با نیروهای عملیات ویژه از پایگاهی در منطقه لونگتان شهر تائویوان فعالیت و تمامی اقدامات نیروهای عملیات ویژه آمریکا در تایوان را هماهنگ می‌کند. مسئولیت‌های این دفتر شامل نظارت بر زرادخانه‌های جزیره، برنامه‌های آموزشی و سایر فعالیت‌ها است. موقعیت استراتژیک نیروهای آمریکایی در جزیره کینمن، تنها شش کیلومتر از سرزمین اصلی چین (بندر شیامن)، می‌تواند در صورت تشدید تنش‌های نظامی و سیاسی در تنگه تایوان نقش مهمی ایفا کند. نیروهای ویژه به موشک‌های دوش پرتاب استینگر، ۱۰۰۰ مسلسل و سیستم‌های آموزشی برای پرتابگرهای زمینی موشک‌های ضد کشتی هارپون مجهز شده‌اند. ارتش این جزیره در حال سرمایه‌گذاری در بمب‌های هدایت‌شونده ساخت آمریکا است. و در 6 اکتبر 2018، اخباری مبنی بر خرید برنامه‌ریزی‌شده چهار سامانه پاتریوت موشک پدافند هوایی و تا 500 موشک دیگر از ایالات متحده آمریکا توسط تایپه "در واکنش به شمار رو به رشد سایت‌های موشکی در سواحل شرقی چین" منتشر شدند. یک مقام ناشناس دولت تایوان توضیح داد که این سفارش با استفاده از بودجه ویژه تدارکات دفاعی تقریباً 1 تریلیون دلار تایوان (88/32 میلیارد دلار آمریکا) انجام خواهد شد. این معامله شامل پرتابگرها، موشک‌ها و یک سیستم رادار دفاع هوایی و موشکی سطح پایین خواهد بود و انتظار می‌رود نخستین گروه از سیستم‌های موشک پدافند هوایی تا پایان امسال تحویل داده شود. در نمایشگاه اخیر فناوری هوافضا و دفاعی تایپه با عنوان "دفاع آینده، نوآوری بی‌کران"، تانک‌های جنگی "ام یک آبرامز" که چندی پیش توسط این جزیره خریداری شده و سیستم‌های موشکی توپخانه‌ای با قابلیت تحرک بالا "هیمارس ام۱۴۲" به نمایش گذاشته شدند و ظرفیت های حمله دقیق دوربرد تایوان را گسترش دادند. نخستین رزمایش‌های نظامی آنها در ماه مه 2025، نقطه عطفی بزرگ در تقویت زرادخانه بازدارندگی چین بود. موسسه ملی علوم و فناوری چانگ- شان از پلتفرم‌های جدید و ارتقاء یافته، از جمله پهپاد تهاجمی دوربرد آلباتروس 2، مهمات مانورپذیر"مایتی هورنت" و نخستین نمونه موشک کروز خودکار که با همکاری شرکت آمریکایی آندوریل اینداستریز ساخته شده است، رونمایی کرد. از دیگر پیشرفت‌های جدید می‌توان به نمونه اولیه خودروی زرهی هشت چرخ با قابلیت تحرک بالا به نام "لئوپارد ابری" و زیردریایی بومی "های کان" که توسط شرکت کشتی‌سازی دولتی شرکت "سی اس بی سی" رونمایی شد، اشاره کرد.

بعید است که هزینه‌های تایپه برای همه این «مرهم»ها هنوز سنگین باشد: حجم ذخایر ارزی بانک مرکزی جمهوری چین تا 30 سپتامبر 2025 به 94/602 میلیارد دلار آمریکا رسید که تنها در ماه سپتامبر 51/5 میلیارد دلار افزایش یافته بود. بدین ترتیب شاخص ذخایر ارزی برای نخستین بار از مرز 600 میلیارد دلار آمریکا فراتر رفت و یک حداکثر تاریخی جدید را ثبت کرد و تایوان را پس از چین، ژاپن و سوئیس در رتبه چهارم جهان قرار داد. در 9 اکتبر، سنای آمریکا  لایحه اختیارات دفاع ملی را تصویب کرد که در آن همکاری امنیتی با تایوان، حمایت نظامی از تایپه و گسترش تعامل بین ارتش‌های دو طرف را الزامی می‌کند. گذشته از این، تایوان صادرکننده عمده تعدادی از انواع سلاح‌ها به بیش از 20 کشور جهان، از جمله پهپادهای اصلاح شده گوناگون است. بر اساس داده های بلومبرگ، "لهستان به بزرگترین خریدار هواپیماهای بدون سرنشین از تایوان تبدیل شده است، زیرا ورشو قابلیت‌های دفاعی خود را تقویت می‌کند." این کشور اروپای شرقی که به شدت در حال مسلح کردن  خود است، تقریباً 60 درصد از صادرات پهپاد تایوان را به خود اختصاص می‌دهد که در اوت 2025 تقریباً به 32 میلیون دلار افزایش یافت، در حالی که در سال‌های گذشته عملاً صفر بود. واردکننده بزرگ بعدی پهپادهای تایوانی (با روند صعودی آشکار) ایالات متحده آمریکا است که تایوان در همین مدت حدود 7میلیون دلار محصول به آن فروخته است. همچنین سخنرانی لین جیالونگ، وزیر امور خارجه خودخوانده «جمهوری چین»، در دوازدهمین مجمع امنیتی ورشو در پایان ماه سپتامبر، علیرغم اعتراض پکن، از ویژگی‌های بارز این ماجرا بود. بر اساس گفته او: "... تقویت بیشتر همکاری بین تایوان و اروپا به ایجاد یک اکوسیستم فناوری مقاوم‌تر و متنوع‌تر یاری رسانده، به اهداف صنعتی‌سازی مجدد اروپا کمک کرده و نقش تعیین‌کننده‌ای در برنامه تجدید تسلیحات اروپا ایفا خواهد کرد"، در زمینه ای وسیع‌تر، "امنیت تایوان و اروپا به شدت در هم تنیده شده است و اکنون زمان آن است که نیروها را بهم پیوند داده، یک اتحاد نیرومند بوجود آورده و گسترش اقتدارگرایی مهار شود. تایوان به "دیپلماسی ارزش افزوده" متعهد است و قصد دارد با ارتقای تصویر یک شریک فناوری قابل اعتماد، همکاری را توسعه دهد. "لازم به یادآوری است که از ژانویه تا سپتامبر امسال، هیئت‌های تجاری و «مهمانان» دولتی «غیررسمی» از اکثر کشورهای اتحادیه اروپا از تایوان بازدید کردند؛ و به نوبه خود، هیئت‌های مشابهی از تایوان از 15 کشور اروپایی دیدار کردند."

با ترویج روایت‌های ضد چینی، غرب جمعی سعی دارد به ما «یادآوری» کند که تایوان در پاییز ۱۹۷۱ به طور غیرقانونی از سازمان ملل متحد کنار گذاشته شده است. این امر با کمک کشورهایی انجام می‌شوند که روابط دیپلماتیک با تایپه را پشتیبانی می‌کنند. آنطور که رادیو بین‌المللی تایپه در ۳۰ سپتامبر گزارش داد، در هشتادمین جلسه اخیر مجمع عمومی سازمان ملل متحد، نخست وزیران پاراگوئه، اسواتینی (سوازیلند)، جزایر کارائیب بلیز، سنت کیتس و نویس، سنت لوسیا، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، جزیره تووالو در اقیانوس آرام، و همچنین جزایر پالائو و جزایر مارشال در اقیانوس آرام، که پیشتر سرزمین‌های ایالات متحده آمریکا و عملاً تحت الحمایه بودند، «به طور جمعی درخواست کردند که به تایوان امکان مشارکت در کار سازمان ملل و آژانس‌های تخصصی آن داده شود». به عقیده لابی تایوان، قطعنامه ۲۷۵۸ مجمع عمومی سازمان ملل متحد (اکتبر ۱۹۷۱)، که در کنار گذاشتن تایوان به آن استناد می شود، حاوی مفادی نیست که مستقیما مشارکت آن را در سیستم سازمان ملل ممنوع کند. از این رو، باید این واقعیت را پذیرفت و به تایوان «فرصتی برای مشارکت در حل مشکلات جهانی» داده شود. نویسندگان این طومار با ابراز تاسف از انزوای این جزیره با جمعیت ۲۳ میلیون نفر در سازمان ملل، توصیه می‌کنند که «به جای بستن در به روی کشوری که قادر به مشارکت واقعی در حل مسائل جهانی است، اصول خود مبنی بر شمول و همکاری را دنبال کند». بدین ترتیب، یک استراتژی جامع برای تسریع پیشرفت تایوان به صفوف متحدان رسمی ایالات متحده آمریکا و غرب به طور کلی بکار گرفته می شود. بدون شک این امر چالش‌های جدید و پیچیده‌ای را در برابر پکن قرار می دهد که هماهنگی سیاسی - دیپلماتیک بسیار تنگاتنگ با نزدیکترین شرکای سیاست خارجی آن و همچنین در چارچوب نهادهای منطقه‌ای و بین‌المللی را ایجاب می کند.

https://www.fondsk.ru/news/2025/10/20/brosaya-vyzov-kitayu-ssha-gotovyat-bazu-dlya-voennoy-zaschity-tayvanya.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

.

        پیج فیسبوک راه توده