راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

نقش تجربه و دانش استالین

 در تحولات چین

ساویتسکایا راسیا- یوگنی فیدرینوف

مترجم: آزاده اسفندیاری

     

رژه پیروزی در پکن، نه تنها حکم نهایی پایان جهان تک قطبی را رقم زد، بلکه نشان داد که یک کشور تحت رهبری حزب کمونیست می تواند موفقیت‌ های عظمی به دست آورد.

روز 3 سپتامبر 2025، رژه بزرگ پیروزی در پکن برگزار شد. روزی که به هشتادمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم اختصاص داشت. این رویداد، رهبران کشورهای جهان، پرسنل نظامی و شهروندان چین را زیر یک فضای بی نظیر و در خور افتخار گرد هم آورد و آن را نه تنها به یک نمایش قدرت نظامی، بلکه به نمادی از وحدت کشورها در مبارزه با فاشیسم تبدیل کرد. از همه مهمتر، میزبان این رژه یک کشور با ایدئو لوژی کمونیستی بود، کشوری که همچنان آثار مکتوب یوسف استالین، رهبر قدرتمند اتحاد جماهیر شوروی، به یاد گار مانده، گرامی داشته می‌ شود و مورد مطالعه قرار می‌ گیرد.

رژه در پکن، یک رویداد عظیم بود که رهبران 26 کشور جهان را گرد هم آورد و نشان داد که با همبستگی و عزم قابل توجه خود می‌ توان در برابر اشکال نئوفاشیسم، خود نمایی کرد. علاوه بر رئیس جمهور روسیه، کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، الکساندر لوکاشنکو، رئیس جمهور بلاروس، قاسم جومارت توکایف، کازاخستان، الکساندر ووچیچ، صربستان، رابرت فیکو، اسلواکی، میگل دیاز کانل، کوبا، نوردوم سیهامونی، کامبوج، لونگ کونگ، ویتنام، تونگلون سیسولیت، لائوس، پرابووو سوبیانتو، اندونزی، انور ابراهیم، مالزی، اوخناگین خورلسوخ، مغولستان، شهباز شریف، پاکستان، شارما اولی، نپال، محمد مویزو، مالدیو، شوکت میرضیایف، ازبکستان، امامعلی رحمان، تاجیکستان، سدیر جاپاروف، قرقیزستان، سردار بردی محمد اف، ترکمنستان، الهام علی اف، آذربایجان و نیکول پاشینیان، ارمنستان، مسعود پزشکیان، ایران، دنیس ساسو نگسو، کنگو، امرسون منانگاگوا، زیمبابوه و مین آنگ هلاینگ، میانمار شر کت داشتند.

 در این خصوص گوئو جیاکون، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، خاطرنشان کرد که حدود 50 سیاستمدار و مقام از 30 کشور اروپایی نیز برای رژه پیروزی به پکن وارد شدند.
هیجان در جایگاه‌ مخصوص پکن مشهود بود، در عین حال، روحیه وحدت و هم دلی نیز در مراسم موج می زد. رهبرانی که نماینده رژیم‌ها و ایدئولوژی‌های سیاسی مختلف بودند، به نشانه مبارزه‌ ای آشتی‌ ناپذیر علیه دشمن مشترک، فاشیسم و مظاهر مدرن آن متحد شدند. این فضا برای بسیاری از میهمانان اهمیت بسیاری داشت و نشان داد که حتی با وجود تضادها و اختلافات، می‌ توان راه‌ هایی برای اقدام مشترک پیدا کرد.
یگان‌های نظامی چین، با عبور از میدان مرکزی تیان‌ آن‌ من، با اطمینان قدرت ارتش آزادی‌ بخش خلق چین  را به نمایش گذاشتند. بخش اصلی رژه، صفوف موتورسیکلت‌ها و خودروها بود که در آن نه تنها نیروهای زمینی شرکت داشتند، بلکه نیروهای هوانوردی نیز با نمایش هواپیماهای مدرن، قدرت نمایی کردند.

مدل چینی استفاده از پهپادها بر بهبود فناوری‌های جدید، همچنین امکان استفاده از پهپادهای جنگی در شرایط دشوار قابل مشاهده بود. این امر نشان می‌ دهد که چین، برای آینده‌ ای که پهپادها نقش با اهمیتی در تعادل قوا ایفا خواهند کرد، آمادگی قابل توجهی دارد. انتظار می‌ رود که چنین دستگاه‌ هایی در آینده بسیار نزدیک به بخش مهمی از استراتژی دفاعی نه تنها چین، بلکه برای سایر کشورها نیز تبدیل شوند. پهپادهای جنگی نه فقط یک وسیله خاص، بلکه به عنصر اصلی نیروهای فعال بسیاری از کشورها تبدیل می‌ شوند.
تماشای رفتار سران کشورها در طول رژه جالب بود. هر یک از آنها با لباس سنتی خود، نسبت به وقایع و تاریخ، جدیت و احترام نشان می‌ دادند. با این حال، با وجود جدی بودن ظاهری، لحظات دیدنی از ارتباط، لبخند و تبادل نگاه نیز وجود داشت که نشان دهنده تمایل به تقویت روابط فی ما بین بود. قابل توجه‌ ترین لحظه، دست دادن خاص شی جین پینگ، رئیس جمهوری خلق چین، با رئیس جمهور روسیه بود. این حرکت بر اهمیت اتحاد بین کشورهای ما تأکید می‌ کند که از نظر تاریخی سرنوشت خود را در مبارزه با دشمن مشترک به هم پیوند زده اند.

در اساس، رژه پیروزی در پکن، به نمادی از وحدت همه کسانی که علیه فاشیسم جنگیده اند، تبدیل شد. این رژه اهمیت همکاری و تعامل بین کشورها را در شرایطی که جهان با موج جدیدی از احساسات نئوفاشیستی در غرب روبرو است، همبستگی ارزنده ای را به ما یاد آوری کرد. در ارتباط با لفاظی‌های بین‌المللی که به طور فزاینده‌ ای خشونت‌ آمیز می‌شود، این رژه به عنوان نمونه‌ ای شور انگیز از چگونگی اتحاد کشورها برای دستیابی به اهداف مشترک عمل می‌ کند. اهمیت این جبهه متحد، نه تنها در قدرت نظامی آن، بلکه در این واقعیت نهفته است که به کشورهای ناتو، پیامی می‌ فرستد که می‌خواهند آنچه در گذشته اتفاق افتاده را فراموش کنند و تاریخ را به روش جدید، یعنی روس‌هراسی و شیوه‌های نئوفاشیستی، بازنویسی کنند.

 این رژه به یاد آوری این نکته تبدیل شد که تاریخ ما و درس‌های آن باید در مرکز توجه جامعه جهانی باقی بماند. کشور های ما با هم در یک جنگ سر نوشت ساز جهانی پیروز شدند و ما باید قهرمانی خلق های خود را به خاطر بسپاریم.

در زمانی که سربازان آرتش سرخ اتحاد شوروی، در حال سرکوب دشمن در خاک خود و اروپا بودند، تیپ 88 تفنگدار جداگانه در روستای "ویاتسکویه" در نزدیکی "خاباروفسک"، روز 21 ژوئیه 1942 به دستور فرمانده جبهه خاور دور تشکیل شد. پرسنل این تیپ از چینی‌ها، کره‌ ای‌ها، اِونک‌ها، نانایی‌ها و پارتیزان‌ های شمال شرقی چین که در اشغال ارتش ژاپن قرار داشت، تشکیل شده بود. فرمانده تیپ سرهنگ دوم ژو بائوژونگ، معاون او در امور سیاسی لی ژائولین و فرماندهی گردان کره‌ ای را کاپیتان جینگ ژیچن (کیم ایل سونگ بعدی، رهبر آینده کره شمالی) بر عهده داشت. وظیفه این تیپ انجام عملیات شناسایی در عقب ارتش کوانتونگ در منچوری، جمع‌ آوری اطلاعات در باره استقرار نیروهای ژاپنی، انجام عملیات خرابکاری و حمایت از جنبش پارتیزانی در سرزمین‌ های تصرف شده بود.

 در ماه اوت سال 1945، جنگجویان این تیپ، راهنما و مترجم سه جبهه ارتش سرخ اتحاد شوروی شدند که آزاد سازی کشورهای آسیایی از متجاوزان ژاپنی را آغاز کردند.

واحد های این تیپ، در عین اینکه در مناطق شمال شرقی چین شناسایی انجام می دادند، همین طور با حمایت نیروهای ارتش سرخ، در آزاد سازی شهرها نیز شرکت کردند. همه پرسنل برای پیروزی بر ژاپن مدال قهرمانی دریافت کردند، 10 سرباز "نشان پرچم سرخ"، 45 نفر نشان "ستاره سرخ"، 51 نفر مدال "برای شجاعت" و 149 سرباز مدال "برای شایستگی نظامی" دریافت کردند که تعداد قابل توجهی از افسران و سربازان در چین و کره شمالی، سمت‌ های رهبری آن کشورها را به دست آوردند( مدال ها و نشان ها همگی از طرف ارتش سرخ اهدا شد).

قابل توجه است که حزب کمونیست چین، نگرش ویژه‌ ای به نتایج جنگ جهانی دوم دارد. کمونیست‌های چینی مبارزه و سهم خود را در این پیروزی بزرگ به یاد می‌ آورند و تأکید می‌ کنند که به لطف فدا کاری‌های مردم چین و ارتش سرخ بود که پیروزی نهایی بر میلیتاریسم ژاپن و فاشیسم به دست آمد. البته همین نگرش کمونیست‌ها بود که اساس ایدئولوژیک رژه امروز را تشکیل داد.
رهبران چین، همچنین به طور فعال با تلاش‌ های غرب برای تجدید نظر و القاعات غیر واقعی در مورد نتایج جنگ جهانی دوم مخالفت می‌ کنند و استدلال دارند که چنین اقداماتی می‌ تواند منجر به تفسیرهای ناعادلانه از تاریخ و روی داد های گذشته شود. حزب کمونیست چین تأکید می‌ کند که مبارزه با هرگونه تجلی نئونازیسم و فاشیسم در دنیای مدرن را ادامه خواهد داد.

بدون تردید، رژه پیروزی در پکن، نمایشی عالی از وحدت در مواجهه با کشورهای ناتو و غرب جمعی بود. در زمینه تنش‌ های فزاینده بین غرب و شرق، این رویداد بر تمایل کشورها برای حفظ سنت‌ ها و محافظت از هویت خود تأکید کرد. این امر جدیت نیت و آرمان کشورهایی را که به دنبال ایجاد بلوک‌ های محکم و پایدار قادر به مقاومت در برابر نفوذ غرب هستند، نشان می‌ دهد. همچنین، این رویداد که با حضور ده‌ ها تن از سران کشورها و سیاستمداران برگزار شد، گواهی بر پایان دوران دیکتاتوری یکجانبه کشورهای غربی است. آری، جهان چند قطبی شده است.

رژه پیروزی در پکن، نه تنها یک نمایش نظامی، بلکه نمادی از وحدت و امید به آینده است. این تجربه می‌ تواند به پایه و اساسی مطمئن برای نسل‌های آینده جهان تبدیل شود، خصوصا زمانی که دفاع از باورها و آرمان‌های آنها کار برد لازم و حیاتی مورد نیاز باشد.

نکته با اهمیت دیگر این است تا به یاد داشته باشیم که تاریخ به ما می‌ آموزد تا مراقب باشیم و فداکاری‌هایی را که برای دستیابی به صلح انجام شده است، فراموش نکنیم. این رژه به ما یاد آوری می‌ کند که با وجود همه مشکلات فعلی، تلاش‌های مشترک کشورهایی که آماده مقاومت در برابر فاشیسم هستند، می‌ تواند آینده ای پایدار تر و صلح‌ آمیزتری را نوید دهد.

 رئیس جمهور چین، در سخنرانی‌های خود به مناسبت روز پیروزی، بارها نام افسران و ژنرال‌ هایی را که تحت رهبری یوسف ویساریونوویچ استالین، مستقیماً در آزاد سازی کشورش شرکت داشتند، ذکر کرد. در جمهوری خلق چین، سیاستمداران و نظامیان، هنوز آثار و نوشته‌های استالین را به عنوان بخش جدایی‌ ناپذیر ایدئولوژی مارکسیستی مطالعه می‌ کنند، بسیاری از خیابان‌ ها به نام این ژنرال و سیاست مدار تاریخی نام گذاری شده‌ اند و تصاویر او در مهم‌ ترین رویداد های کشور نصب می‌ شوند. در چین، حتی مؤسسات ویژه‌ ای برای تحقیق در باره مجموعه میراث او تأسیس شده‌ اند. نام استالین و کلمه "پیروزی" در جامعه چین، به طور جدایی‌ ناپذیری به هم پیوند خورده‌ اند. بسیاری از چینی‌ها بر این باور هستند که اقتصاد چین، سال‌ هاست که رشد بی‌ سابقه‌ ای را تجربه کرده است، که بخشی از این دستاورد ها ناشی از مطالعه و به کار گیری آثار، افکار و تجربه استالین بوده است.


https://sovross.ru/2025/09/03/krasnoznamennyj-parad-v-pekine

 

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 979   -  12 شهریور 1404                                اشتراک گذاری:

بازگشت