روزنامه ساویتسکایا راسیا- ترجمه- آزاده اسفندیاری

روز 16 سپتامبر، پارلمان روسیه، برای افتتاح دوره پائیزی خود، جلسه عمومی برگزار کرد. در این جلسه علاوه بر رئیس مجلس و چند نفر از نمایندگان، گنادی زیوگانوف، دبیر کل کمیته مرکزی حزب کمونیست فدراسیون روسیه و رئیس فراکسیون حزب کمونیست، سخنرانی کرد.

وی سخنان رئیس مجلس را که بیان کرده بود در ماه های اخیر تغییرات کیفی در زندگی مردم در تمام حوزه ها رخ داده است تأیید کرد.

زیوگانف، اعلام کرد که جلسه افتتاحیه این دوره، دو وظیفه اصلی خواهد داشت. وظیفه اول، تضمین پیروزی ارتش است و حمایت همه جانبه از مردان شجاع و توانمند ما که در خطوط مقدم علیه نازیسم و فاشیسم می‌ جنگند. پیروزی تنها از طریق اتحاد قدرت‌های قوی و مقاوم به دست می‌ آید که جلسه سازمان همکاری شانگهای در تیانجین، تاکید بر این موضوع بود. در این جلسه، رئیس جمهور پوتین و شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، اراده خود را برای همه کسانی که آماده‌ اند تا در ساختن جهانی جدید مبتنی بر برابری و عدالت به ما بپیوندند، نشان دادند.

در این خصوص، حضور هند و کشورهای اسلامی که به این روند پیوسته اند و به طور فعال از این برنامه‌ ها حمایت کرده اند امید زیادی را به آینده بر می‌ انگیزد. اتحاد قدرتمندی در حال شکل‌ گیری است که توان آن نه تنها پیروزی، بلکه محافظت از کشور در برابر یک درگیری نظامی بزرگ دیگر را تامین می کند. بدون تردید این وحدت ژئوپلیتیکی، یافتن راه حلی پایدار برای بسیاری از مشکلات جهانی است.

هدف دوم، تقویت مشارکت نظامی-استراتژیک است که در رژه‌ ای که در پکن، به مناسبت بزرگداشت پایان جنگ جهانی دوم و شکست نظامی گرایی ژاپن برگزار شد به وضوح نشان داده شد. به هر کسی که این رژه با شکوه را ندیده است، توصیه می‌کنم که فیلم آن را تماشا کند. این یک پدیده منحصر به فرد است.

 من از کارخانه‌های زیادی در چین بازدید کرده‌ ام و بسیار خوشحالم که آنها وظایفی را که متأسفانه ما در کشور خود برای دستیابی به آنها تلاش می‌ کنیم و به نتیجه لازم دست نیافته ایم، به سامان رسانده اند.

رئیس جمهور شی جین پینگ، رئیس جمهور پوتین و کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، در مراسم رژه شرکت کردند. لوکاشنکو رهبر بلاروس و برمودز، رهبر کوبا، نیز حضور داشتند. این فقط یک همبستگی و همکاری صوری نیست. بلکه اتحادی است که به ما اجازه می‌ دهد در برابر تهاجم دیگری از طرف ناتو و آنگلوساکسون ها مقاومت کرده و از خود دفاع کنیم.

من از وحدت بین علم، فناوری و آموزش که به طرز درخشانی در میدان تیان‌ آن‌ من، به نمایش گذاشته شد، بسیار سرافراز شدم. تقریباً تمام ارتش‌های بزرگی که امروز از ما حمایت می‌ کنند و قبلاً اراده متحد خود را در 9 مه در میدان سرخ مسکو نشان داده بودند، به خوبی درخشیدند...

پس از مراسم رژه در پکن، رئیس جمهور پوتین برای شرکت در مجمع شرقی کشور به خاور دور پرواز کرد. او نشان داد که این منطقه، محوری کلی از گنجینه اصلی ما است. این یک اولویت استراتژیک است. من از خاریتونوف (عضو رهبری حزب کمونیست)، که چندین دوره ریاست کمیته توسعه خاور دور و قطب شمال را بر عهده داشته است، باید سپاسگزاری کنم. پوتین، در پنج محل برگزاری مجمع شرقی سخنرانی کرد. نزدیک به 350 توافق‌ نامه به ارزش 6.5 تریلیون روبل در آنجا امضا شد که چشم‌ اندازهای بزرگی را برای ما می‌ گشاید.

لازم به یاد آوری است که پیش از آن، پوتین و ترامپ، در آلاسکا ملاقات کردند. من معتقدم که آنها در طول جلسه غیرعلنی به توافقات بسیار جدی در باره همکاری دست یافتند. آمریکایی‌ها 40 درصد از قطب شمال را کنترل خواهند کرد و ما 50 درصد را. آنجا جایی است که 60 درصد از هیدروکربن‌های کره زمین، یعنی کل جدول تناوبی، در آن قرار دارد. این در حالی است که ما در حال حاضر 40 کشتی یخ‌ شکن برای توسعه این منطقه داریم. همچنین چشم‌ اندازهای بسیار خوبی در این مناطق وجود دارد.

در اوایل ماه سپتامبر، در جریان جشن هشتادمین سالگرد پیروزی نهایی بر ائتلاف نازی ها (در پکن)، نمایشگاه باشکوهی را در نزدیکی محل برگزاری مراسم، به مناسبت 130 مین سالگرد تولد الکساندر میخائیلوویچ واسیلوسکی (فرمانده ارتش سرخ در شرق دور)، افتتاح کردیم. اما متأسفانه، سرویس‌های خبری ما پوشش بسیار کمی از عملیات قابل توجهی که ارتش سرخ در خاور دور انجام داد، منعکس کردند.

می‌خواهم به همه شما یاد آوری کنم: پس از اینکه استالین، تصمیم به گشودن جبهه دوم در شرق گرفت، در عرض سه ماه 600 هزار قطار، 1.2 میلیون نیروی نخبه نظامی به آنجا منتقل شد. ژنرال واسیلوسکی، برای فرماندهی جبهه خاور دور اعزام شد. او یک عملیات تهاجمی درخشان در استان منچوری، انجام داد که در شکست نیروهای ژاپنی تعیین‌ کننده بود. باید توجه داشت که این عملیات نظامی در آکادمی‌های سراسر جهان مورد مطالعه قرار می‌ گیرد.

در آن مناطق، در مقابل ارتش سرخ، ارتش آماده کوانتونگ (مهم ترین واحد ارتش ژاپن) با هزار و پانصد سنگر مستقر بود. همه بر این تصور بودند که این رویارویی برای مدت طولانی ادامه خواهد داشت. اما واسیلوسکی، تصمیم درخشانی گرفت. هیچ کس گمان نمی‌ برد که بدون منابع آب بتوان از 500 کیلومتر در صحرای گبی (منطقه ای بدون آب بین مغولستان و چین) عبور کرد. هیچ کس تصور نمی‌ کرد که کوه‌ های بزرگ خینگان، را بتوان با تجهیزات سنگین فتح کرد. اما وقتی به فرمانده کل قوای ژاپن گفته شد که حمله در فصل بارانی غیرممکن است، ارتش سرخ، در فصل بارانی حمله را آغاز کرد. دشمن برای مقابله آماده نبود. با اطلاعات بدست آمده ارتش شرق، تمام ارتباطات ژاپنی‌ها را شناسایی و مسدود کرد. ارتش آنها تضعیف شد و 650 هزار نظامی اسیر شدند. البته این اسرا، طی 10 سال در سایت‌های ساختمانی در سیبری و خاور دور به کار گرفته شدند. من به همه توصیه می‌ کنم که چنین عملیاتی را مطالعه کنند و بیشتر با دانش‌ آموزان و جوانان خود در مورد آنها صحبت کنند.

حال می‌خواهم توجه شما را به این واقعیت جلب کنم که امروز نیز روز مهمی است. دقیقاً 70 سال پیش، اولین موشک بالستیک جهان، R-11، از طرف دانشمندان اتحاد شوروی به فضا پرتاب شد. ما مفتخریم که این گروه شامل کیهان‌ نوردان برجسته‌ ای در جهان هستند و یکی از آنها تیتوف، که اخیراً 90 ساله شد است. او سال‌ هاست که با قدرت و انرژی کار می‌ کند. سواستیانوف، نیز در همین تیم کار می‌ کرد. کار با R-11  شروع شد و در پایان دوران اتحاد شوروی، در سال 1988، سامانه بوران را به فضا پرتاب کردیم. این شیء صد تنی به طور خود کار دو بار به دور سیاره چرخید و با تفاوت 30 سانتی‌ متر روی باند فرودگاه فرود آمد. وقتی آمریکایی‌ها این پدیده را مشاهده کردند، مدیر ناسا، فقط دو کلمه تلگرافی به اتحاد جماهیر شوروی نوشت و فرستاد: «کلاه‌ها را از سر بردارید». سال‌ها بعد او را ملاقات کردم و پرسیدم: چه چیزی ما را با شما متفاوت کرد؟  گفت: شما 15 سال از ما جلوتر بودید و به تمام فناوری‌های جدید تسلط داشتید.

مطلب بعدی اینکه، پیش‌ نویسی که دولت به دوما ارائه خواهد داد به زودی باید روی بودجه آن کار و تمرکز کنیم. ما یک بودجه توسعه، یک بودجه علمی و یک بودجه برای پیروزی آماده کرده‌ ایم. رفقای ما کاشین، کولومیتسف و کلاً تیم ما، بارها پیشنهاد داده‌ اند که مجلس باید بودجه لازمه را برای این امر در نظر بگیرد. که این وظیفه را شما باید به سر انجام برسانید.

من از همه نمایندگان، و به ویژه حزب حاکم، می‌خواهم که به سخنان اخیر ایگور مالتسف، مدیرعامل شرکت موشک و فضای انرژیا، توجه کنند. او گفت: زمینه‌ سازی‌هایی که توسط کورولف، انجام شده و توسط طراحان اصلی میشین، گلوشکو و سمیونوف(دانشمندان فضایی)، توسعه یافته است، اکنون هدر رفته است. وعده‌ ها عملی نگردیده اند. وضعیت بحرانی است و همه مهلت‌ ها از دست رفته‌ است. این واحد که من از آن بازدید کردم، به خاطر پرسنل فوق‌ العاده با استعدادش متمایز بود. ما با هم موظف خواهیم بود که در باره یک مسیر جدید و یک سیاست نو تصمیم بگیریم که به ما اجازه می‌دهد به عنوان یک قدرت بزرگ علمی و فضایی دوباره به جای پیشین خود (اتحاد شوروی) باز گردیم...

دیروز، من در یک کنفرانس مطبوعاتی با خبرگزاری تاس، صحبت کردم و در باره نتایج انتخابات اخیر گزارش دادم، که متأسفانه به عرصه‌ ای برای بحث عمومی در مورد مشکلات انباشته شده کشور تبدیل نشد. من با پیشنهاد برگزاری جلسه‌ ای با رهبران جناح‌ ها به رئیس جمهور مراجعه کردم. او تأیید کرد که چنین جلسه‌ ای در روزهای آینده برگزار خواهد شد. امیدوارم بتوانیم همه مسائل کلیدی را با هم مورد بحث قرار دهیم. اما اکنون می‌خواهم توجه شما را به چند مورد از آنها جلب کنم.

دیروز، رئیس دولت و نمایندگان بلوک اقتصادی آن و کسانی که من در جلسه پایانی جلسه بهاره، از آنها انتقاد کردم را گرد هم آورد. در طول تابستان، در مجمع اقتصادی سن پترزبورگ و سایر عرصه ها، آنها دائماً اصرار داشتند که ما به بن‌ بست رسیده‌ ایم، اقتصاد بیش از حد کند شده است و اکنون رکود اجتناب‌ ناپذیر است. در پایان هفته گذشته، رهبری بانک مرکزی، با اظهار نظر در باره تصمیم خود برای کاهش نمادین دیگری در نرخ کلیدی، که اساساً هیچ مشکلی را حل نمی‌ کند، بار دیگر اعلام کرد که اقتصاد بیش از حد کند شده است. اما اینها فقط اظهارات کلی هستند که واقعیت را پنهان می‌ کنند.

اگر بخواهیم همه چیز را به هم ربط دهیم، نباید در مورد کند شدن بیش از حد اقتصاد صحبت کنیم. همینطور در مورد رکود بعدی آن. ما باید در مورد مرگ آن، خفگی بدون پول، امکانات بدون منابع حیاتی که از آنها محروم شده است صحبت کنیم. در برخی مؤسسه های تولیدی، هفته کاری از قبل یک روز کوتاه شده است. در برخی دیگر، مردم یک ماه زودتر به مرخصی فرستاده شده‌ اند که می‌ تواند نا محدود باشد. انبارها پر از کالاهای فروخته نشده است و تولید در حال کاهش است.

دیروز، رئیس جمهور از شرکت‌ کنندگان در یک جلسه اقتصادی پرسید: چگونه شد که رشد تولید ناخالص ملی ما از بیش از چهار درصد به یک درصد کاهش یافت؟ صحنه‌ ای از سکوت حاکم شد. سه ماه پیش، من به طور مفصل برای شما توضیح دادم که چگونه این اتفاق افتاد. ما یک سری جلسات استماع در مورد این موضوع برگزار کردیم. برای همه تولید کنندگان و همه افراد عاقل روشن است: هیچ اقتصادی نمی‌تواند با نرخ بهره 17 تا 20 درصد توسعه یابد. اگر این نرخ را برای دو ماه دیگر حفظ کنید، مردم را در یک محیط جنگ‌ زده به خیابان‌ها خواهید راند! ما باید فوراً تصمیمی بگیریم که به اصلاح این وضعیت خطرناک کمک کند! از هر مدیری بپرسید به شما خواهد گفت: حداکثر 8 تا 10 درصد نرخی است که اقتصاد می‌ تواند احیا شود و تولید می‌ تواند نفس بکشد. در غیر این صورت، آنها بیش از حد کند نمی‌ شوند و به سادگی خفه می‌ شوند.

من مثال پیشرفت‌های فضایی را برای شما زدم. چرا که ما باید همچنین به مسله فضا و هوانوردی توجه ویژه‌ ای داشته باشیم. تمام برنامه‌ های هوانوردی ما، از MS-21 گرفته تا بایکال، مختل شده‌ اند. بیایید مدیران صنعت را دعوت کنیم و کسانی را که در دولت بر آن نظارت دارند، گرد هم آوریم. یک حسابرسی تازه شروع شده است تا بررسی کند که بودجه اختصاص داده شده به آن پروژه ها کجا رفته است. ما واقعاً بررسی نمی‌ کنیم که بودجه چگونه خرج می‌ شود. آنها حتی 20 سال است که نتوانسته‌ اند کارخانه پرورش ذرت خود را بسازند! این یک مشکل مدیریتی و مسئله مسئولیت است.

قیمت‌ ها دوباره سر به فلک کشیده‌ اند. اما ما می‌توانیم جلوی آنها را بگیریم! و باید هم این کار را انجام دهیم! این فقط مربوط به هزینه زندگی یا کاهش رفاه شهروندان ما نیست. این معضل مربوط به امنیت ملی است. قیمت همه چیز در کار ساخت و ساز سه برابر شده است. اینها محصولاتی نیستند که ما از خارج وارد می‌ کنیم. این موارد قیمت محصولات تولیدی کشور خودمان هستند. یا ما شروع به درک این مسله می‌ کنیم که قیمت کالاهای ضروری در کشور باید تنظیم شود، یا همه چیز فرو می‌ ریزد.

در ارتباط با جبهه ها و مشکلات آنها، ما هر کاری از دستمان بربیاید انجام می‌ دهیم تا پیروزی‌ رزمندگان را نزدیک‌ تر کنیم. اما مانع اصلی که در داخل کشور سد ایجاد می کند، فقدان یک سیاست متوازن دولتی است. این سیاست توسط مقامات و الیگارش ها خصوصی شده است. اخیراً باز هم، تقریباً 700 میلیارد روبل به خارج از کشور منتقل شده است. اینها منابع مالی هستند که از ثروت ملی ما، از تولیدات کل کشور، به دست آمده‌ و الیگارشی آنها را تصاحب کرده‌ اند. اموال دولتی کجاست؟ مسئولیت ما محافظت از آن و اطمینان از خدمت به مردم است. بیایید کمیسیونی ایجاد کنیم تا تصمیمات مناسب گرفته و اجرا شود.

و آخر اینکه، جدی‌ ترین و خطرناک‌ ترین مشکل: کشور همچنان با پایین آمدن نرخ زاد و ولد در حال مرگ است. قوانینی که توسط رفیق ما اوستانینا (مسئول خانواده در مجلس)، وضع شده است باید در الویت کار قرار گیرد.

ضمناً من یک کتاب فوق‌ العاده در دست نوشتن دارم که در باره چگونگی غلبه چین بر فقر است که در آینده به چاپ خواهد رسید.

https://www.rline.tv/news/2025-09-18-g-a-zyuganov-oligarkhicheskiy-kurs-meshaet-pobede

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده